પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 12.9

યો વૈ વશાં દેવયતે
પચતે વાહુતામમા ।
મૃત્યોઃ સ બધ્યતે પાશે
દેવાનાં ચ યમસ્ય ચ ॥

દક્ષિણાં સૂર્યામ્ અદિતિં વદન્તિ
વશાં વાચં કલ્પયન્તઃ સમાનીમ્ ।
સપ્ત ઋષયો નિ દધુર્ વાચમ્ એતાં
સરસ્વતી મૃડયા કલ્પયન્તઃ ॥

ઇમાં વશાં વાચમ્ આહુર્ વશેતિ
તિસ્રો વશા અતિહિતાઃ સધસ્થે ।
તાસામ્ અગ્નૌ મનસૈકાં જુહોમિ
તાં નઃ સ્વાદ્વીં ભૂતપતિઃ કૃણોતુ ॥

સ્વદ્વીં ન એતાં સવિતા કૃણોતુ
સ્વદ્વીં ન એતાં જનિતા પશૂનામ્ ।
જુહુધ્ય્ અગ્ને વયુનાનિ વિદ્વાંસ્
તાં નઃ સ્વાદ્વીં ભૂતપતિઃ કૃણોતુ ॥

ઇદં તૃતીયં વશિની વશાશિ
મહિમ્ને ત્વા ગર્ભો અભ્ય્ આ વિવેશ ।
ઉશતી ત્વમ્ ઉશતો ગચ્છ દેવાન્
સત્યાઃ સન્તુ યજમાનસ્ય કામાઃ ॥

ઇયમ્ અમ્ભસા વાજસુતસ્તભે ગૌર્
યસ્યામ્ ઇન્દ્રો વરુણસ્ તિત્વિષાતે ।
નૃમ્ણમ્ અનૃમ્ણં સચત ઇયમ્ આગન્
ધીરઃ પશુર્ વીર્યમ્ આ વિવેશ ॥

વશા સસૂવ સ્થવિરં વિપશ્ચિતં
વશા સસૂવ વષ્કયં દિવિસ્પૃશન્ ।
વશા સસૂવ તરુણં વિભાજને
વશા સસૂવ સંજિતં ધનાનામ્ ॥

યત્ પ્રોક્ષણમ્ અપતદ્ બર્હિષસ્ પરિ
દક્ષિણતો વેદ્યા ઇન્દ્રિયાવત્ ।
વશા સંભૂત્યાધિ ગૌર્ અમીમેત્
તસ્યાઃ પીવો અભવદ્ વર્મવાસસમ્ ॥

નમો મહિમ્ન ઉત ચક્ષુષે વાં
વશર્ષભો મનસા તત્ કૃણોમિ ।
દેવાઁ અપીતં પથિભિઃ શિવેભિર્
મા નો હિંસિષ્ટં હરસા દૈવ્યેન ॥

વશામ્ અસ્કન્દદ્ ઋષભસ્
તિષ્ઠન્તીમ્ અધિ તન્તુષુ ।
ગર્ભં તમ્ અદ્ય કો વેદ
યતિધા સો અકલ્પયત્ ॥