પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 12.3

યથેયમ્ ઉર્વી પૃથિવી
વૃદ્ધૈવ ગર્ભમ્ આદધે ।
એવા દધામિ તે ગર્ભં
તસ્મૈ ત્વામ્ અવસે હુવે ॥

પર્વતાદ્ દિવો યોનેર્
ગાત્રાદ્ ગાત્રાત્ સમાશૃતમ્ ।
રેતો દેવસ્ય દેવસ્ય
ત્સરૌ પર્ણમ્ ઇવા ધામ્ ॥

વિષ્ણુર્ યોનિં કલ્પયતુ
ત્વષ્ટા રુપાણિ પિંશતુ ।
આ સિઞ્ચતુ પ્રજાપતિર્
ધાતા ગર્ભં દધાતુ તે ॥

ગર્ભં ધેહિ સિનીવાલિ
ગર્ભં ધેહિ સરસ્વતિ ।
ગર્ભં યુવમ્ અશ્વિનાસ્યામા
ધત્તં પુષ્કરસ્રજા ॥

ગર્ભં તે રાજા વરુણો
ગર્ભં દેવો બૃહસ્પતિઃ ।
ગર્ભં ત ઇન્દ્રશ્ ચાગ્નિશ્ ચ
ગર્ભં ધાતા દધાતુ તે ॥

ગર્ભો અસ્ય્ ઓષધીનાં
ગર્ભો વનસ્પતીનામ્ ।
ગર્ભો વિશ્વસ્ય ભૂતસ્ય
સો અગ્ને ગર્ભમ્ એહ ધાઃ ॥

યેનૌષધયો ગર્ભિનીઃ
પશવો યેન ગર્ભિનઃ ।
તેષાં ગર્ભસ્ય યો ગર્ભસ્
તેન ત્વં ગર્ભિણી ભવ ॥

વિ તે ગ્રન્થિં ચૃતામસિ
ધાતા ગર્ભં દધાતુ તે ।
આ યોનિં પુત્રો રોહતુ
જનનં પ્રતિ જાયતામ્ ॥

જનિષ્ટ હિ મહિયા
આ યોનિં સમ્ ઇહાસરત્ ।
અથા સોમ ઇવ ભક્ષણમ્
આ ગર્ભઃ સીદત્વ્ ઋત્વિયમ્ ॥

ધાતઃ શ્રેષ્ઠેન રૂપેણ-
-અસ્યા નાર્યા ગવીન્યોઃ ।
પુમાંસં પુત્રમ્ આ ધેહિ
દશમે માસિ સૂતવે ॥