પૈપ્પલાદ-સંહિતા · અધ્યાય 1.107

વાતસ્ય નુ મહિમા રથસ્ય-
-આરુજન્ન્ એતિ સ્તનયન્ન્ અસ્ય ઘોષઃ ।
દિવસ્પૃગ્ એત્ય્ અરુણાનિ કૃણ્વન્ન્
અથો એતિ પૃથિવ્યા રેણુમ્ અસ્યન્ ॥

સં પ્રેરતે અનુ વાતસ્ય વિષ્ઠા
ઐનં ગચ્છન્તિ સમનેવ યોષાઃ ।
તાભિર્ વિદ્વાન્ સરથં દેવ ઈયતે
પતિર્ વિશ્વસ્ય ભુવનસ્ય ગોપાઃ ॥

આત્મા દેવાનાં ભુવનસ્ય ગોપા
યથાવશં ચરતિ દેવ એષઃ ।
ઘોષ ઇદ્ અસ્ય શ્રૂયતે ન રૂપં
તસ્મૈ દેવાય હવિષા વિધેમ ॥

અન્તરિક્ષે પથિભિર્ ઈયમાનો
ન નિ વિશતે કતમચ્ ચનાહઃ ।
અપાં યોનિઃ પ્રથમજા ઋતસ્ય
ક્વ સ્વિજ્ જાતઃ કુત આ બભૂવ ॥

અન્તરિક્ષે પતયન્તં
વાત ત્વામ્ આશુમ્ આશુભિઃ ।
પશ્યન્તિ સર્વે ચક્ષુષા
ન સર્વે મનસા વિદુઃ ॥

ઉપત્રિકં સંચવિચં
ત્રિર્યમં ચતુરેકજમ્ ।
તં માતરિશ્વાનં દેવં
દિવો દેવા અવાસૃજન્ ॥