નારાયણીય · અધ્યાય 12.98

યસ્મિન્નેતદ્ વિભાતં યત ઇદમભવદ્ યેન ચેદં ય એતદ્
યોઽસ્માદુત્તીર્ણરૂપઃ ખલુ સકલમિદં ભાસિતં યસ્ય ભાસા ।
યો વાચાં દૂરદૂરે પુનરપિ મનસાં યસ્ય દેવા નુનીન્દ્રા
નો વિદ્યુસ્તત્ત્વરૂપં કિમુ પુનરપરે કૃષ્ણ! તસ્મૈ નમસ્તે ॥

જન્માથો કર્મ નામ સ્ફુટમિહ ગુણદોષાદિકં વા ન યસ્મિન્
લોકાનામૂતેય યઃ સ્વયમનુભજતે તાનિ માયાનુસારી ।
બિબ્રચ્છક્તીરરૂપોઽપિ ચ બહુતરરૂપોઽવભાત્યદ્ધુતાત્મા
તસ્મૈ કૈવલ્યધામ્ને પરરસપરિપૂર્ણાય વિષ્ણો! નમસ્તે ॥

નો તિર્યઞ્ચં ન મર્ત્યં ન ચ સુરમસુરં ન સ્ત્રિયં નો પુમાંસં
ન દ્રવ્યં કર્મ જાતિં ગુણમપિ સદસદ્ વાપિ તે રૂપમાહુઃ ।
શિષ્ટં યત્ સ્યાન્નિષેધે સતિ નિગમશતૈર્લક્ષણાવૃત્તિતસ્તત્
કૃચ્છેણાવેદ્યમાનં પરમસુખમયં ભાતિ તસ્મૈ નમસ્તે ॥

માયાયાં બિમ્બિતસ્ત્વં સૃજસિ મહદહઙ્કારતન્માત્રભેદૈર્-
ભૂતગ્રામેન્દ્રિયાદ્યૈરપિ સકલજગત્ સ્વપ્નસઙ્કલ્પકલ્પમ્ ।
ભૂયઃ સંહૃત્ય સર્વં કમઠ ઇવ પદાન્યાત્મના કાલશક્ત્યા
ગમ્ભીરે જાયમાને તમસિ વિતિમિરો ભાસિ તસ્મૈ નમસ્તે ॥

શબ્દબ્રહ્મેતિ કર્મેત્યણુરિતિ ભગવન્! કાલ ઇત્યાલપન્તિ
ત્વામેકં વિશ્વહેતું સકલમયતયા સર્વથા કલ્પ્યમાનમ્ ।
વેદાન્તૈર્યત્ તુ ગીતં પુરુષપરચિદાત્માભિધં તત્ તુ તત્ત્વં
પ્રેક્ષામાત્રેણ મૂલપ્રકૃતિવિકૃતિકૃત્ કૃષ્ણ! તસ્મૈ નમસ્તે ॥

સત્ત્વેનાસત્તયા વા ન ચ ખલુ સદસત્ત્વેન નિર્વાચ્યરૂપા
ધત્તે યાસાવવિદ્યા ગુણફણિમતિવદ્ વિશ્વદૃશ્યાવભાસમ્ ।
વિદ્યાત્વં સૈવ યાતા શ્રુતિવચનલવૈર્યત્કૃપાસ્યન્દલાભે
સંસારારણ્યસદ્યસ્ત્રુટનપરશુતામેતિ તસ્મૈ નમસ્તે ॥

ભૂષાસુ સ્વર્ણવદ્ વા જગતિ ઘટશરાવાદિકે મૃત્તિકાવત્
તત્ત્વે સઞ્ચિન્ત્યમાને સ્ફુરતિ તદધુનાપ્યદ્વિતીયં વપુસ્તે ।
સ્વપ્નદ્રષ્ટુઃ પ્રબોધે તિમિરલયવિધૌ જીર્ણરજ્જોશ્ચ યદ્વદ્
વિદ્યાલાભે તથૈવ સ્ફુટમપિ વિકસેત્ કૃષ્ણ! તસ્મૈ નમસ્તે ॥

યદ્ભીત્યોદેતિ સૂર્યો દહતિ ચ દહનો વાતિ વાયુસ્તથાન્યે
યદ્ભીતાઃ પદ્મજાદ્યાઃ પુનરુચિતબલીનાહરન્તેઽનુકાલમ્ ।
યેનૈવારોપિતાઃ પ્રાઙ્ નિજપદમપિ તે ચ્યાવિતારશ્ચ પશ્ચાત્
તસ્મૈ વિશ્વં નિયન્ત્રે વયમપિ ભવતે કૃષ્ણ! કુર્મઃ પ્રણામમ્ ॥

ત્રૈલોક્યં ભાવયન્તં ત્રિગુણમયમિદં ત્ર્યક્ષરસ્યૈકવાચ્યં
ત્રીશાનામૈક્યરૂપં ત્રિભિરપિ નિગમૈર્ગીયમાનસ્વરૂપમ્ ।
તિસ્રોઽવસ્થા વિદન્તં ત્રિયુગજનિજુષં ત્રિક્રમક્રાન્તવિશ્વં
ત્રૈકાલ્યે ભેદહીનં ત્રિભિરહમનિશં યોગભેદૈર્ભજે ત્વામ્ ॥

સત્યં શુદ્ધં વિબુદ્ધં જયતિ તવ વપુર્નિત્યમુક્તં નિરીહં
નિર્દ્વન્દ્વં નિર્વિકારં નિખિલગુણગણવ્યઞ્જનાધારભૂતમ્ ।
નિર્મૂલં નિર્મલં તન્નિરવધિમહિમોલ્લાસિ નિર્લીનમન્તર્-
નિસ્સઙ્ગાનાં મુનીનાં નિરુપમપરમાનન્દસાન્દ્રપ્રકાશમ્ ॥

દુર્વારં દ્વાદશારં ત્રિશતપરિમિલત્ષષ્ટિપર્વાભિવીતં
સંભૃઆમ્યત્ ક્રૂરવેગં ક્ષણમનુ જગદાચ્છિદ્ય સન્ધાવમાનમ્ ।
ચક્રં તે કાલરૂપં વ્યથયતુ ન તુ માં ત્વત્પદૈકાવલમ્બં
વિષ્ણો! કારુણ્યસિન્ધો! પવનપુરપતે! પાહિ સર્વામયૌઘાત્ ॥