નારાયણીય · અધ્યાય 11.91
શ્રીકૃષ્ણ! ત્વત્પદોપાસનમભયતમં બદ્ધમિથ્યાર્થદૃષ્ટેર્-
મર્ત્યસ્યાર્તસ્ય મન્યે વ્યપસરતિ ભયં યેન સર્વાત્મૈવ ।
યત્તાવત્ ત્વત્પ્રણીતાનિહ ભજનવિધીનાસ્થિતો મોહમાર્ગે
ધાવન્નપ્યાવૃતાક્ષઃ સ્ખલતિ ન કુહચિદ્ દેવદેવાખિલાત્મન્! ॥
ભૂમન્! કાયેન વાચા મુહુરપિ મનસા ત્વદ્બલપ્રેરિતાત્મા
યદ્યત્ કુર્વે સમસ્તં તદિહ પરતરે ત્વય્યસાવર્પયામિ ।
જાત્યાપીહ શ્વપાકસ્ત્વયિ નિહિતમનઃ કર્મવાગિન્દ્રિયાર્થ-
પ્રાણો વિશ્વં પુનીતે ન તુ વિમુખમનાસ્ત્વત્પદાદ્ વિપ્રવર્યઃ ॥
ભીતિર્નામ દ્વિતીયાદ્ ભવતિ નનુ મનઃકલ્પિતં ચ દ્વિતીયં
તેનૈક્યાભ્યાસશીલો હૃદયમિહ યથાશક્તિ બુદ્ધ્યા નિરુન્ધ્યામ્ ।
માયાવિદ્ધે તુ તસ્મિન્ પુનરપિ ન તથા ભાતિ માયાધિનાથં
તત્ ત્વાં ભક્ત્યા મહત્યા સતતમનુભજન્નીશ! ભીતિં વિજહ્યામ્ ॥
ભક્તેરુત્પત્તિવૃદ્ધી તવ ચરણજુષં સઙ્ગમેનૈવ પુંસા-
માસાદ્યે પુણ્યભાજાં શ્રિય ઇવ જગતિ શ્રીમતાં સઙ્ગમેન ।
તત્સઙ્ગો દેવ! ભૂયાન્મમ ખલુ સતતં તન્મુખાદુન્મિષદ્ધિસ્-
ત્વન્માહાત્મ્યપ્રકારૈર્ભવતિ ચ સુદૃઢા ભક્તિરુદ્ધૂતપાપા ॥
શ્રેયોમાર્ગેષુ ભક્તાવધિકબહુમતિર્જન્મકર્માણિ ભૂયો
ગાયન્ ક્ષેમાણિ નામાન્યપિ તદુભયતઃ પ્રદ્રુતં પ્રદ્રુતાત્મા ।
ઉદ્યદ્ધાસઃ કદાચિત્ કુહાચિદપિ રુદન્ ક્વાપિ ગર્જન્ પ્રગાય-
ન્નુન્માદીવ પ્રનૃત્યન્નયિ કુરુ કરુણાં લોકબાહ્યશ્ચરેયમ્ ॥
ભૂતાન્યેતાનિ ભૂતાત્મકમપિ સકલં પક્ષિમત્સ્યાન્ મૃગાદીન્
મર્ત્યાન્ મિત્રાણિ શત્રૂનપિ યમિતમતિસ્ત્વન્મયાન્યાનમાનિ ।
ત્વત્સેવાયાં હિ સિધ્યેન્મમ તવ કૃપયા ભક્તિદાર્ઢ્યં વિરાગસ્-
ત્વત્તત્ત્વસ્યાવબોધોઽપિ ચ ભુવનપતે! યત્નભેદં વિનૈવ ॥
નો મુહ્યન્ ક્ષુત્તૃડાદ્યૈર્ભવસરણિભવૈસ્ત્વન્નિલીનાશયત્વા-
ચ્ચિન્તાસાતત્યશાલી નિમિષલવમપિ ત્વત્પદાદપ્રકમ્પઃ ।
ઇષ્ટાનિષ્ટેષુ તુષ્ટિવ્યસનવિરહિતો માયિકત્વાવબોધા-
જ્જ્યોત્સ્નાભિસ્ત્વન્નખેન્દોરધિકશિશિરિતેનાત્મના સઞ્ચરેયમ્ ॥
ભૂતેષ્વેષુ ત્વદૈક્યસ્મૃતિસમધિગતૌ નાધિકારોઽધુના ચેત્
ત્વત્પ્રેમ ત્વત્કમૈત્રી જડમતિષુ કૃપા દ્વિટ્સુ ભૂયાદુપેક્ષા ।
આર્ચાયાં વા સમર્ચાકુતુકમુરુતરશ્રદ્ધયા વર્ધતાં મે
ત્વત્સંસેવી તથાપિ દ્રુતમુપલભતે ભક્તલોકોત્તમત્વમ્ ॥
આવૃત્ય ત્વત્સ્વરૂપં ક્ષિતિજલમરુદાદ્યાત્મના વિક્ષિપન્તી
જીવીન્ ભૂયિષ્ઠકર્માવલિવિવશગતીન્ દુઃખજાલે ક્ષિપન્તી ।
ત્વન્માયા માભિભૂન્મામયિ ભુવનપતે! કલ્પતે તત્પ્રશાન્ત્યૈ
ત્વત્પાદે ભક્તિરેવેત્યવદદયિ વિભો! સિદ્ધયોગી પ્રબુદ્ધઃ ॥
દુઃખાન્યાલોક્ય જન્તુષ્વલમુદિતવિવેકોઽહમાચાર્યવર્યા-
લ્લબ્ધ્વા ત્વદ્રૂપતત્ત્વં ગુણચરિતકથાદ્યુદ્ભક્તિભૂમા ।
માયામેનાં તરિત્વા પરમસુખમયે ત્વત્પદે મોદિતાહે
તસ્યાયં પૂર્વરઙ્ગઃ પવનપુરપતે! નાશયાશેષરોગાન્ ॥
મૂળ પાઠ: Nārāyaṇīya · Data entry n.n. · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0