નારાયણીય · અધ્યાય 10.53

અતીત્ય બાલ્યં જગતાં પતે! ત્વમુપેત્ય પૌગણ્ડવયો મનોજ્ઞમ્ ।
ઉપેક્ષ્ય વત્સાવનમુત્સવેન પ્રાવર્તથા ગોગણપાલનાયામ્ ॥

ઉપક્રમસ્યાનુગુણૈવ સેયં મરુત્પુરાધીષ! તવ પ્રવૃત્તિઃ ।
ગોત્રાપરિત્રાણકૃતેઽવતીનસ્તદેવ દેવારભથાસ્તદા યત્ ॥ષ્

કદાપિ રામેણ સમં વનાન્તે વનશ્રિયં વીક્ષ્ય ચરન્ સુખેન ।
શ્રીદામનામ્નઃ સ્વસખસ્ય વાચા મોદાદગા ધેનુકકાનનં ત્વમ્ ॥

ઉત્તાલતાલીનિવહે ત્વદુક્ત્યા બલેન ધૂતેઽથ બલેન દોર્ભ્યામ્ ।
મૃદુઃ ખરશ્ચાભ્યપતત્ પુરસ્તાત્ ફલોત્કરો ધેનુકદાનવોઽપિ ॥

સમુદ્યતો ધૈનુકપાલનેઽહં વધં કથં ધૈનુકમદ્ય કુર્વે ।
ઇતીવ મત્વા ધ્રુવમગ્રજેન સુરૌઘરોદ્ધારમજીઘતસ્ત્વમ્ ॥

તદીયભૃત્યાનપિ જમ્બુકત્વેનોપાગતાનગ્રજસંયુતસ્ત્વમ્ ।
જમ્બૂફલાનીવ તદા નિરાસ્થસ્તાલેષુ ખેલન્ ભગવન્! નિરાસ્થઃ ॥

વિનિઘ્નતિ ત્વય્યથ જમ્બુકૌઘં સનામકત્વાદ્વરુણસ્તદાનીમ્ ।
ભયાકુલો જમ્બુકનામધેયં શ્રુતિપ્રસિદ્ધં વ્યધિતેતિ મન્યે ॥

તવાવતારસ્ય ફલં મુરારે! સઞ્જાતમદ્યેતિ સુરૈર્નુતસ્ત્વમ્ ।
સત્યં ફલં જાતમિહેતિ હાસી બાલૈઃ સમં તાલફલાન્યભુઙ્ક્થાઃ ॥

મધુદ્રવસ્રુન્તિ બૃહન્તિ તાનિ ફલાનિ મેદોભરભૃન્તિ ભુક્ત્વા ।
તૃપ્તૈશ્ચ દૃપ્તૈર્ભવનં ફલૌઘં વહદ્ભિરાગાઃ ખલુ બાલકૈસ્ત્વમ્ ॥

હતો હતો ધેનુક ઇત્યુપેત્ય ફલાન્યદદ્ભિર્મધુરાણિ લોકૈઃ ।
જયેતિ જીવેતિ નુતો વિભો! ત્વં મરુત્પુરાધીશ્વર! પાહિ રોગાત્ ॥