મેઘદૂત · શ્લોક 101-111

શ્યામાસ્વ્ અઙ્ગં ચકિતહરિણીપ્રેક્ષિતે દૃષ્ટિપાતં વક્ત્રચ્છાયાં શશિનિ શિખિનાં બર્હભારેષુ કેશાન્
ઉત્પશ્યામિ પ્રતનુષુ નદીવીચિષુ ભ્રૂવિલાસાન્ હન્તૈકસ્થં ક્વ ચિદ્ અપિ ન તે ચણ્ડિ સાદૃશ્યમ્ અસ્તિ ॥

ત્વામ્ આલિખ્ય પ્રણયકુપિતાં ધાતુરાગૈઃ શિલાયામ્ આત્માનં તે ચરણપતિતં યાવદ્ ઇચ્છામિ કર્તુમ્
અસ્રૈસ્ તાવન્ મુહુર્ ઉપચિતૈર્ દૃષ્ટિર્ આલુપ્યતે મે ક્રૂરસ્ તસ્મિન્ન્ અપિ ન સહતે સંગમં નૌ કૃતાન્તઃ ॥

મામ્ આકાશપ્રણિહિતભુજં નિર્દયાશ્લેષહેતોર્ લબ્ધાયાસ્ તે કથમ્ અપિ મયા સ્વપ્નસંદર્શનેષુ
પશ્યન્તીનાં ન ખલુ બહુશો ન સ્થલીદેવતાનાં મુક્તાસ્થૂલાસ્ તરુકિસલયેષ્વ્ અશ્રુલેશાઃ પતન્તિ ॥

ભિત્ત્વા સદ્યઃ કિસલયપુટાન્ દેવદારુદ્રુમાણાં યે તત્ક્ષીરસ્રુતિસુરભયો દક્ષિણેન પ્રવૃત્તાઃ
આલિઙ્ગ્યન્તે ગુણવતિ મયા તે તુષારાદ્રિવાતાઃ પૂર્વં સ્પૃષ્ટં યદિ કિલ ભવેદ્ અઙ્ગમ્ એભિસ્ તવેતિ ॥

સંક્ષિપ્યેત ક્ષણ ઇવ કથં દીર્ઘયામા ત્રિયામા સર્વાવસ્થાસ્વ્ અહર્ અપિ કથં મન્દમન્દાતપં સ્યાત્
ઇત્થં ચેતશ્ ચટુલનયને દુર્લભપ્રાર્થનં મે ગાઢોષ્માભિઃ કૃતમ્ અશરણં ત્વદ્વિયોગવ્યથાભિઃ ॥

નન્વ્ આત્માનં બહુ વિગણયન્ન્ આત્મના નાવલમ્બે તત્ કલ્યાણિ ત્વમ્ અપિ સુતરાં મા ગમઃ કાતરત્વમ્
કસ્યાત્યન્તં સુખમ્ ઉપનતં દુઃખમ્ એકાન્તતો વા નીચૈર્ ગચ્છત્ય્ ઉપરિ ચ દશા ચક્રનેમિક્રમેણ ॥

શાપાન્તો મે ભુજગશયનાદ્ ઉત્થિતે શાર્ઙ્ગપાણૌ માસાન્ અન્યાન્ ગમય ચતુરો લોચને મીલયિત્વા
પશ્ચાદ્ આવાં વિરહગુણિતં તં તમ્ આત્માભિલાષં નિર્વેક્ષ્યાવઃ પરિણતશરચ્ચન્દ્રિકાસુ ક્ષપાસુ ॥

ભૂયશ્ ચાહ ત્વમ્ અસિ શયને કણ્ઠલગ્ના પુરા મે નિદ્રાં ગત્વા કિમ્ અપિ રુદતી સસ્વરં વિપ્રબુદ્ધા
સાન્તર્હાસં કથિતમ્ અસકૃત્ પૃચ્છતશ્ ચ ત્વયા મે દૃષ્ટઃ સ્વપ્ને કિતવ રમયન્ કામ્ અપિ ત્વં મયેતિ ॥

એતસ્માન્ માં કુશલિનમ્ અભિજ્ઞાનદાનાદ્ વિદિત્વા મા કૌલીનાદ્ અસિતનયને મય્ય્ અવિશ્વાસિની ભૂઃ
સ્નેહાન્ આહુઃ કિમ્ અપિ વિરહે હ્રાસિનસ્ તે હ્ય્ અભોગાદ્ ઇષ્ટે વસ્તુન્ય્ ઉપચિતરસાઃ પ્રેમરાશીભવન્તિ ॥

કચ્ ચિત્ સૌમ્ય વ્યવસિતમ્ ઇદં બન્ધુકૃત્યં ત્વયા મે પ્રત્યાદેશાન્ ન ખલુ ભવતો ધીરતાં કલ્પયામિ
નિઃશબ્દો ઽપિ પ્રદિશસિ જલં યાચિતશ્ ચાતકેભ્યઃ પ્રત્યુક્તં હિ પ્રણયિષુ સતામ્ ઈપ્સિતાર્થક્રિયૈવ ॥

એતત્ કૃત્વા પ્રિયમ્ અનુચિતપ્રાર્થનાવર્ત્મનો મે સૌહાર્દાદ્ વા વિધુર ઇતિ વા મય્ય્ અનુક્રોશબુદ્ધ્યા
ઇષ્ટાન્ દેશાન્ વિચર જલદ પ્રાવૃષા સંભૃતશ્રીર્ મા ભૂદ્ એવં ક્ષણમ્ અપિ ચ તે વિદ્યુતા વિપ્રયોગઃ ॥