મહાભારત · અધ્યાય 5.79

ઉક્તં બહુવિધં વાક્યં ધર્મરાજેન માધવ ।
ધર્મજ્ઞેન વદાન્યેન શ્રુતં ચૈવ હિ તત્ત્વયા ॥

મતમાજ્ઞાય રાજ્ઞશ્ચ ભીમસેનેન માધવ ।
સંશમો બાહુવીર્ય ચ ખ્યાપિતં માધવાત્મનઃ ॥

તથૈવ ફાલ્ગુનેનાપિ યદુક્તં તત્ત્વયા શ્રુતમ્ ।
આત્મનશ્ચ મતં વીર કથિતં ભવતાઽસકૃત્ ॥

સર્વમેતદતિક્રમ્ય શ્રુત્વા પરમતં ભવાન્ ।
યત્પ્રાપ્તકાલં મન્યેથાસ્તત્કુર્યાઃ પુરુષોત્તમ ॥

તસ્મિંરતસ્મિન્નિમિત્તે હિ મતં ભવતિ કેશવ ।
પ્રાપ્તકાલં મનુષ્યેણ ક્ષમં કાર્યમરિન્દમ ॥

અન્યથા ચિન્તિતો હ્યર્થઃ પુનર્ભવતિ સોઽન્યથા ।
અનિત્યમતયો લોકે નરાઃ પુરુષસત્તમ ॥

અન્યથાબુદ્ધયો હ્યાસન્નસ્માસુ વનવાસિષુ ।
અદૃશ્યેષ્વન્યથા કૃષ્ણ દૃશ્યેષુ પુનરન્યથા ॥

અસ્માકમપિ વાર્ષ્ણેય વને વિચરતાં તદા ।
ન તથા પ્રણયો રાજ્યે યથા સમ્પ્રતિ વર્તતે ॥

નિવૃત્તવનવાસાન્નઃ શ્રુત્વા વીર સમાગતાઃ ।
અક્ષૌહિણ્યો હિ સપ્તે માસ્ત્વત્પ્રસાદાજ્જનાર્દન ॥

ઇમાન્હિ પુરુષવ્યાઘ્રાનચિન્ત્યબલપૌરુષાત્ ।
આત્તશસ્ત્રાન્રણે દૃષ્ટ્વા ન વ્યથેદિહ કઃ પુમાન્ ॥

સ ભવાન્કુરુમધ્યે તં સાન્ત્વપૂર્વં ભયોત્તરમ્ ।
બ્રૂયાદ્વાક્યં યથા મન્દો ન વ્યથેત સુયોધનઃ ॥

યુધિષ્ઠિરં ભીમસેનં બીભત્સું ચાપરાચિતમ્ ।
સહદેવં ચ માં ચૈવ ત્વાં ચ રામં ચ કેશવ ॥

સાત્યકિં ચ મહાવીર્યં વિરાટં ચ મહાત્મજમ્ ।
દ્રુપદં ચ મહામાત્યં ધૃષ્ટદ્યુમ્નં ચ માધવ ॥

કાશિરાજં ચ વિક્રાન્તં ધૃષ્ટકેતું ચ ચેદિપમ્ ।
માંસશોણિતભૃન્મર્ત્યઃ પ્રતિયુધ્યેત કો યુધિ ॥

સ ભવાન્ગમનાદેવ સાધયિષ્યત્યસંશયમ્ ।
ઇષ્ટમર્થં મહાબાહો ધર્મરાજસ્ય કેવલમ્ ॥

વિદુરશ્ચૈવ ભીષ્મશ્ચ દ્રોણશ્ચ સહબાહ્લિકઃ ।
શ્રેયઃ સમર્થા વિજ્ઞાતુમુચ્યમાનાસ્ત્વયાઽનઘ ॥

તે ચૈનમનુનેષ્યન્તિ ધૃતરાષ્ટ્રં જનાધિપમ્ ।
તં ચ પાપસમાચારં સહામાત્યં સુયોધનમ્ ॥

શ્રોતા ચાર્થસ્ય વિદુરસ્ત્વં ચ વક્તા જનાર્દન ।
કમિવાર્થં નિવર્તન્તં સ્થાપયેતાં ન વર્ત્મનિ ॥