મહાભારત · અધ્યાય 5.139

એવમુક્તસ્તુ વિમનાસ્તિર્યગ્દૃષ્ટિરધોમુખઃ ।
સંહત્ય ચ ભ્રુવોર્મધ્યં ન કિઞ્ચિદ્વ્યાજહાર હ ॥

તં વૈ વિમનસં દૃષ્ટ્વા સમ્પ્રેક્ષ્યાન્યોન્યમન્તિકાત્ ।
પુનરેવોત્તરં વાક્યમુક્તવન્તૌ નરર્ષભૌ ॥
ભીષ્મ ઉવાચ ।

શુશ્રૂષમનસૂયં ચ બ્રહ્મણ્યં સત્યવાદિનમ્ ।
પ્રતિયોત્સ્યામહે પાર્થમતો દુઃખતરં નુ કિમ્ ॥
દ્રોણ ઉવાચ ।

અશ્વત્થામ્નિ યથા પુત્રે ભૂયો મમ ધનઞ્જયે ।
બહુમાનઃ પરો રાજન્સન્નતિશ્ચ કપિધ્વજે ॥

તં ચેત્પુત્રાત્પ્રિયતમં પ્રતિયોત્સ્યે ધનઞ્જયમ્ ।
ક્ષાત્રં ધર્મમનુષ્ઠાય ધિગસ્તુ ક્ષત્રિજીવિકામ્ ॥

યસ્ય લોકે સમો નાસ્તિ કશ્ચિદન્યો ધનુર્ધરઃ ।
મત્પ્રસાદાત્સ બીભત્સુઃ શ્રેયાનન્યૈર્ધનુર્ધરૈઃ ॥

મિત્રધ્રુગ્દુષ્ટભાવશ્ચ નાસ્તિકોઽથાનૃજુઃ શઠઃ ।
ન સત્સુ લભતે પૂજાં યજ્ઞે મૂર્ખ ઇવાગતઃ ॥

વાર્યમાણોઽપિ પાપેભ્યઃ પાપાત્મા પાપમિચ્છતિ ।
ચોદ્યમાનોઽપિ પાપેન શુભાત્મા શુભમિચ્છતિ ॥

મિથ્યોપચરિતા હ્યેતે વર્તમાન હ્યનુપ્રિયે ।
અહિતત્વાય કલ્પન્તે દોષા ભરતસત્તમ ॥

ત્વમુક્તઃ કુરુવૃદ્ધેન મયા ચ વિદુરેણ ચ ।
વાસુદેવેન ચ તથા શ્રેયો નૈવાભિમન્યસે ॥

અસ્તિ મે બલમિત્યેવ સહસા ત્વં તિતીર્ષસિ ।
સગ્રાહનક્રમકરં ગઙ્ગાવેગમિવોષ્ણગે ॥

વાસસૈવ યથા હિ ત્વં પ્રાવૃણ્વાનોઽભિમન્યસે ।
સ્રજં ત્યક્તામિવ પ્રાપ્ય લોભાદ્યૌધિષ્ઠિરીં શ્રિયમ્ ॥

દ્રૌપદીસહિતં પાર્થં સાયુધૈર્ભ્રાતૃભિર્વૃતમ્ ।
વનસ્થમપિ રાજ્યસ્થઃ પાણ્ડવં કો વિજેષ્યતિ ॥

નિદેશે યસ્ય રાજાનઃ સર્વે તિષ્ઠન્તિ કિઙ્કરાઃ ।
તમૈલવિલમાસાદ્ય ધર્મરાજો વ્યરાજત ॥

કુબેરસદનં પ્રાપ્ય તતો રત્નાન્યવાપ્ય ચ ।
સ્ફીતમાક્રમ્ય તે રાષ્ટ્રં રાજ્યમિચ્છન્તિ પાણ્ડવાઃ ॥

દત્તં હુતમધીતં ચ બ્રાહ્મણાસ્તર્પિતા ધનૈઃ ।
આવયોર્ગતમાયુશ્ચ કૃતકૃત્યૌ ચ વિદ્ધિ નૌ ॥

ત્વં તુ હિત્વા સુખં રાજ્યં મિત્રાણિ ચ ધનાનિ ચ ।
વિગ્રહં પાણ્ડવૈઃ કૃત્વા મહદ્વ્યસનમાપ્સ્યસિ ॥

દ્રૌપદી યસ્ય ચાશાસ્તે વિજયં સત્યવાદિની ।
તપોઘોરવ્રતા દેવી કથં જેષ્યસિ પાણ્ડવમ્ ॥

મન્ત્રી જનાર્દનો યસ્ય ભ્રાતા યસ્ય ધનઞ્જયઃ ।
સર્વશસ્ત્રભૃતાં શ્રેષ્ઠઃ કથં જેષ્યસિ પાણ્ડવમ્ ॥

સહાયા બ્રાહ્મણા યસ્ય ધૃતિમન્તો જિતેન્દ્રિયાઃ ।
તમુગ્રતપસં વીરં કથં જેષ્યસિ પાણ્ડવમ્ ॥

પુનરુક્તં ચ વક્ષ્યામિ યત્કાર્યં ભૂતિમિચ્છતા ।
સુહૃદા મઞ્જમાનેષુ સુહૃત્સુ વ્યસનાર્ણવે ॥

અલં યુદ્ધેન તૈર્વીરૈઃ શામ્ય ત્વં કુરુવૃદ્ધયે ।
મા ગમઃ સતુતામાત્યઃસમિત્રશ્ચ યમક્ષયમ્ ॥