મહાભારત · અધ્યાય 5.112

ગરુત્મન્ભુજગેન્દ્રારે સુપર્ણ વિનતાત્મજ ।
નય માં તાર્ક્ષ્ય પૂર્વેણ યત્ર ધર્મસ્ય ચક્ષુષી ॥

પૂર્વમેતાં દિશં ગચ્છ યા પૂર્વં પરિકીર્તિતા ।
દેવતાનાં હિ સાન્નિધ્યમત્ર કીર્તિતવાનસિ ॥

અત્ર સત્યં ચ ધર્મશ્ચ ત્વયા સમ્યક્પ્રકીર્તિતઃ । ઇચ્છેયં તુ સમાગન્તું સમસ્તૈર્દૈવતૈરહમ્ ।
ભૂયશ્ચ તાન્સુરાન્દ્રષ્ટુમિચ્છેયમરુણાનુજ ॥
નારદ ઉવાચ ।

તમાહ વિનતાસૂનુરારોહસ્વેતિ વૈ દ્વિજમ્ ।
આરુરોહાથ સ મુનિર્ગરુડં ગાલવસ્તદા ॥
ગાલવ ઉવાચ ।

ક્રમમાણસ્ય તે રૂપં દૃશ્યતે પન્નગાશન ।
ભાસ્કરસ્યેવ પૂર્વાહ્ણે સહસ્રાંશોર્વિવસ્વતઃ ॥

પક્ષવાતપ્રણુન્નાનાં વૃક્ષાણામનુગામિનામ્ ।
પ્રસ્થિતાનામિવ સમં પશ્યામીહ ગતિં ખગ ॥

સસાગરવનામુર્વી સશૈલવનકાનનામ્ ।
આકર્ષન્નિવ ચાભાસિ પક્ષવાતેન ખેચર ॥

સમીનનાગનક્રં ચ ખમિવારોપ્યતે જલમ્ ।
વાયુના ચૈવ મહતા પક્ષવાતેન ચાનિશમ્ ॥

તુલ્યરૂપાનનાન્મત્સ્યાંસ્તથા તિમિતિમિઙ્ગિલાન્ ।
નાગાશ્વનરવક્રાંશ્ચ પશ્યામ્યુન્મથિતાનિવ ॥

મહાર્ણવસ્ય ચ રવૈઃ શ્રોત્રે મે બધિરે કૃતે ।
ન શ્રૃણોમિ ન પશ્યામિ નાત્મનો વેદ્મિ કારણમ્ ॥

શનૈઃ સ તુ ભવાત્યાતુ બ્રહ્મવધ્યામનુસ્મરન્ ।
ન દૃશ્યતે રવિસ્તાત ન દિશો ન ચ ખં ખગ ॥

તમ એવ તુ પશ્યામિ શરીરં તે ન લક્ષયે ।
મણી વ જાત્યૌ પશ્યામિ ચક્ષુષી તેઽહમણ્ડજ ॥

શરીરં તુ ન પશ્યામિ તવ ચૈવાત્મનશ્ચ હ ।
પદેપદે તુ પશ્યામિ શરીરાદગ્નિમુત્થિતમ્ ॥

સ મે નિર્વાપ્ય સહસા ચક્ષુષી શામ્યતે પુનઃ ।
તન્નિયચ્છ મહાવેગં ગમને વિનતાત્મજ ॥

ન મે પ્રયોજનં કિઞ્ચિદ્ગમને પન્નગાશન ।
સન્નિવર્ત મહાભાગ ન વેગં વિષહામિ તે ॥

ગુરવે સંશ્રુતાનીહ શતાન્યષ્ટૌ હિ વાજિનામ્ ।
એકતઃશ્યામકર્ણાનાં શુભ્રાણાં ચન્દ્રવર્ચસામ્ ॥

તેષાં ચૈવાપવર્ગાય માર્ગં પશ્યામિ નાણ્ડજ ।
તતોઽયં જીવિતત્યાગે દૃષ્ટો માર્ગોમયાઽત્મનઃ ॥

નૈવ મેઽસ્તિ ધનં કિઞ્ચિન્ન ધનેનાન્વિતઃ સુહૃત્ ।
ન ચાર્થેનાપિ મહતા શક્યમેતદ્વ્યપોહિતુમ્ ॥
નારદ ઉવાચ ।

એવં બહુ ચ દીનં ચ બ્રુવાણં ગાલવં તદા ।
પ્રત્યુવાચ વ્રજન્નેવ પ્રહસન્વિનતાત્મજઃ ॥

નાતિપ્રજ્ઞોઽસિ વિપ્રર્ષે યોત્માનં ત્યુક્તુમિચ્છસિ ।
ન ચાપિ કૃત્રિમઃ કાલઃ કાલો હિ પરમેશ્વરઃ ॥

કિમહં પૂર્વમેવેહ ભવતા નાભિચોદિતઃ ।
ઉપાયોઽત્ર મહાનસ્તિ યેનૈતદુપપદ્યતે ॥

તદેષ ઋષભો નામ પર્વતઃ સાગરાન્તિકે ।
અત્ર વિશ્રમ્ય ભુક્ત્વા ચ નિવર્તિષ્યાવ ગાલવ ॥