મહાભારત · અધ્યાય 3.142
અન્તર્હિતાનિ ભૂતાનિ રક્ષાંસિ બલવન્તિ ચ ।
અગ્નિના તપસા ચૈવ શક્યં ગન્તું વૃકોદર ॥
સન્નિવર્તય કૌન્તેય ક્ષુત્પિપાસે બલાશ્રયાત્ ।
તતો બલં ચ દાક્ષ્યં ચ સંશ્રયસ્વ વૃકોદર ॥
ઋષેસ્ત્વયા શ્રુતં વાક્યં કૈલાસં પર્વતં પ્રતિ ।
બુદ્ધ્યા પ્રપશ્ય કૌન્તેય કથં કૃષ્ણા ગમિષ્યતિ ॥
અથવા સહદેવેન ધૌમ્યેન ચ સમં વિભો ।
સૂતૈઃ પૌરોગવૈશ્ચૈવ સર્વૈશ્ચ પરિચારકૈઃ ॥
રથૈરશ્વૈશ્ચ યે ચાન્યે વિપ્રાઃ ક્લેશાસહાઃ પથિ ।
સર્વૈસ્ત્વં સહિતો ભીમ નિવર્તસ્વાયતેક્ષણ ॥
ત્રયો વયં ગમિષ્યામો લધ્વાહારા યતવ્રતાઃ ।
અહં ચ નકુલશ્ચૈવ લોમશશ્ચ મહાતપાઃ ॥
મમાગમનમાકાઙ્ક્ષન્ગ્ગાદ્વારે સમાહિતઃ ।
વસેહ દ્રૌપદીં રક્ષન્યાવદાગમનં મમ ॥
ભીમ ઉવાચ ।
રાજપુત્રી શ્રમેણાર્તા દુઃખાર્તા ચૈવ ભારત ।
વ્રજત્યેવ હિ કલ્યાણી શ્વેતવાહદિદૃક્ષયા ॥
તવચાપ્યરતિસ્તીવ્રા વર્તતે તમપશ્યતઃ । ગુડાકેશં મહાત્માનં સન્ગ્રામેષ્વપલાયિનમ્ ।
કિં પુનઃ સહદેવં ચ માં ચ કૃષ્ણાં ચ ભારત ॥
દ્વિજાઃ કામં નિવર્તન્તાં સર્વે ચ પરિચારકાઃ ।
સૂતાઃ પૌરોગવાશ્ચૈવ યં ચ મન્યેત નો ભવાન્ ॥
ન હ્યહં હાતુમિચ્છામિ ભવન્તમિહ કર્હિચિત્ ।
શૈલેઽસ્મિન્રાક્ષસાકીર્ણે દુર્ગેષુ વિપમેષુ ચ ॥
ઇયં ચાપિ મહાભાગા રાજપુત્રી પતિવ્રતા ।
ત્વામૃતે પુરુષવ્યાઘ્ર નોત્સહેદ્વિનિવર્તિતુમ્ ॥
તથૈવસહદેવોઽયં સતતં ત્વામનુવ્રતઃ ।
ન જાતુ વિનિવર્તેત મતજ્ઞો હ્યહમસ્ય વૈ ॥
અપિચાત્ર મહારાજ સવ્યસાચિદિદૃક્ષયા ।
સર્વે લાલસભૂતાઃ સ્મ તસ્માદ્યાસ્યામહે સહ ॥
યદ્યશક્યો રથૈર્ગન્તું શૈલોઽયં બહુકન્દરઃ ।
પદ્ભિરેવ ગમિષ્યામો મા રાજન્વિમના ભવ ॥
અહં વહિષ્યે પાઞ્ચાલીં યત્રયત્ર ન શક્ષ્યતિ ।
ઇતિ મે વર્તતે બુદ્ધિર્મા રાજન્વિમના ભવ ॥
સુકુમારૌ તથા વીરૌ માદ્રીનન્દિકરાવુભૌ ।
દુર્ગે સન્તારયિષ્યામિ યત્રાશક્તૌ ભવિષ્યતઃ ॥
યુધિષ્ઠિર ઉવાચ ।
એવં તે ભાષમાણસ્ય બલં ભીમાભિવર્ધતામ્ ।
યત્ત્વમુત્સહસે વોઢું પાઞ્ચાલીં વિપુલેઽધ્વનિ ॥
યમજૌ ચાપિ ભદ્રં તે નૈતદન્યત્ર વિદ્યતે ।
બલં તવ યશશ્ચૈવધર્મઃ કીર્તિશ્ચ વર્ધતામ્ ॥
યત્ત્વમુત્સહસે નેતું ભ્રાતરૌ સહ કૃષ્ણયા ।
મા તે ગ્લાનિર્મહાબાહો મા ચ તેઽસ્તુ પરાભવઃ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
તતઃ કૃષ્ણાઽબ્રવીદ્વાક્યં પ્રહસન્તી મનોરમા ।
ગમિષ્યામિ ન સન્તાપ કાર્યો માં પ્રતિ ભારત ॥
લોમશ ઉવાચ ।
તપસા શક્યતે ગન્તું પર્વતો ગન્ધમાદનઃ ।
તપસા ચૈવ કૌન્તેય સર્વે યોક્ષ્યામહે વયમ્ ॥
નકુલઃ સહદેવશ્ચ ભીમસેનશ્ પાર્થિવ ।
અહં ચ ત્વં ચ કૌન્તેય દ્રક્ષ્યામઃ શ્વેતવાહનમ્ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
એવં સમ્ભાષમાણાસ્તે સુબાહુવિષયં મહત્ ।
દદૃશુર્મુદિતા રાજન્પ્રભૂતગજવાજિમત્ ॥
કિરાતતઙ્ગણાકીર્ણં પુલિન્દશતસન્કુલમ્ । હિમવત્યમરૈર્જુષ્ટં બહ્વાશ્ચર્યસમાકુલમ્ ।
સુબાહુશ્ચાપિ તાન્દૃષ્ટ્વા પૂજયાપ્રત્યગૃહ્ણત ॥
વિષયાન્તે કુલિન્દાનામીશ્વરઃ પ્રીતિપૂર્વકમ્ ।
તત્ર તે પૂજિતાસ્તેન સર્વ એવ સુખોપિતાઃ ॥
પ્રતસ્થુર્વિમલે સૂર્યે હિમવન્તં ગિરિં પ્રતિ ।
ઇન્દ્રસેનમુખાંશ્ચાપિ ભૃત્યાન્પૌરોગવાંસ્તથા ॥
સૂદાંશ્ચ પારિબર્હાંશ્ચ દ્રૌપદ્યાઃ સર્વશો નૃપ ।
રાજ્ઞઃ કુલિન્દાધિપતેઃ પરિદાય મહારથાઃ ॥
પદ્ભિરેવ મહાવીર્યા યયુઃ કૌરવનન્દનાઃ । તે શનૈઃ પ્રાદ્રવન્સર્વે કૃષ્ણયા સહ પાણ્ડવાઃ ।
તસ્માદ્દેશાત્સુસંહૃષ્ટા દ્રષ્ટુકામા ધનઞ્જયમ્ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0