મહાભારત · અધ્યાય 13.15

અત્રાપ્યુદાહરન્તીમમિતિહાસં પુરાતનમ્ ।
મદ્રરાજસ્ય સંવાદં વ્યાસસ્ય ચ મહાત્મનઃ ॥

વૈતાને કર્મણિ તતે કુન્તીપુત્ર યથા પુરા ।
ઉક્તઃ સ ભગવાન્યજ્ઞે તથા તત્રાશૃણોદ્ભવાન્ ॥
મદ્રરાજ ઉવાચ ।

કાનિ તીર્થાનિ ભગવન્ફલાર્થાશ્ચેહ કેઽશ્રમાઃ ।
ક ઇજ્યતે કશ્ચ યજ્ઞઃ કો યૂપઃ ક્રમતે ચ કઃ ॥

કશ્ચાધ્વરે શસ્યતે ગીતિશબ્દૈઃ કશ્ચાધ્વરે ગીયતે વલ્ગુભાષૈઃ ।
કો બ્રહ્મશબ્દૈઃ સ્તુતિભિઃ સ્તૂયતે ચ કસ્યેહ વૈ હવિરધ્વર્યવઃ કલ્પયન્તિ ॥

વર્ણાશ્રમે ગોફલે કશ્ચ સોમે કશ્ચોન્કારઃ કશ્ચ વેદાર્થમાર્ગઃ ।
પૃષ્ટસ્તન્મે બ્રૂહિ સર્વં મહર્ષે લોકજ્યેષ્ઠં કસ્ય વિજ્ઞાનમાહુઃ ॥
દ્વૈપાયન ઉવાચ ।

લોકજ્યેષ્ઠં યસ્ય વિજ્ઞાનમાહુ ર્યોનિજ્યેષ્ઠં યસ્ય વદન્તિ જન્મ ।
પૂતાત્માનો બ્રાહ્મણા વેદમુખ્યા અસ્મિન્પ્રશ્નો દીયતાં કેશવાય ॥
બ્રાહ્મણ ઉવાચ ।

બાલો જાત્યા ક્ષત્રધર્માર્થશીલો જાતો દેવક્યાં શૂરપુત્રેણ વીર ।
વેત્તું વેદાનર્હતે ક્ષત્રિયો વૈ દાશાર્હાણામુત્તમઃ પુષ્કરાક્ષઃ ॥
વાસુદેવ ઉવાચ ।

પારાશર્ય બ્રૂહિ યદ્બ્રાહ્મણેભ્યઃ પ્રીતાત્મા વૈ બ્રહ્મકલ્પઃ સુમેધાઃ ।
પૃષ્ટો યજ્ઞાર્થં પાણ્ડવસ્યાતિતેજા એતચ્છ્રેયસ્તસ્ય લોકસ્ય ચૈવ ॥
વ્યાસ ઉવાચ ।

ઉક્તં વાક્યં યદ્ભવાન્મામવોચ- ત્પ્રશ્નં ચિત્રં નાહમત્રોત્સહેઽદ્ય ।
છેત્તું વિસ્પષ્ટં તિષ્ઠતિ ત્વદ્વિધે વૈ લોકજ્યેષ્ઠે વિશ્વરૂપે સુનાભે ॥
વાસુદેવ ઉવાચ ।

તત્ત્વં વાક્યં બ્રૂહિ યત્ત્વં મહર્ષે યસ્મિન્કૃષ્ણઃ પ્રોચ્યતે વૈ યથાવત્ ।
પ્રીતસ્તેઽહં જ્ઞાનશક્ત્યા યથાવ- ત્તસ્માન્નિર્દેશે કર્મણાં બ્રૂહિ સિદ્ધિમ્ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

ઉક્તવાક્યે સત્તમે યાદવાનાં કૃષ્ણો વ્યાસઃ પ્રાઞ્જલિર્વાસુદેવમ્ ।
વિપ્રૈઃ સાર્ધં પૂજયન્દેવદેવં કૃષ્ણં વિષ્ણું વાસુદેવં બભાષે ॥
વ્યાસ ઉવાચ ।

આનન્ત્યં તે વિશ્વકર્મંસ્તવૈવં રૂપં પૌરાણં શાશ્વતં ચ ધ્રુવં ચ ।
કસ્તે બુદ્ધ્યેદ્વેદવાદેષુ ચૈત- લ્લોકે હ્યસ્મિઞ્શાસકસ્ત્વં પિતેવ ॥