મહાભારત · અધ્યાય 13.115

ઘૃતક્ષીરપ્રદા ગાવો ઘૃતયોન્યો ઘૃતોદ્ભવાઃ ।
ઘૃતનદ્યો ઘૃતાવર્તાસ્તા મે સન્તુ સદા ગૃહે ॥

ઘૃતં મે હૃદયે નિત્યં ઘૃતં નાભ્યાં પ્રતિષ્ઠિતમ્ ।
ઘૃતં સર્વેષુ ગાત્રેષુ ઘૃતં મે મનસિ સ્થિતમ્ ॥

ગાવો મમાગ્રતો નિત્યં ગાવઃ પૃષ્ઠત એવ ચ ।
ગાવો મે સર્વતશ્ચૈવ ગવાં મધ્યે વસામ્યહમ્ ॥

ઇત્યાચમ્ય જપેત્સાયં પ્રાતશ્ચ પુરુષઃ સદા ।
યદહ્ના કુરુતે પાપં તસ્માત્સ પરિમુચ્યતે ॥

પ્રાસાદા યત્ર સૌવર્ણા વસોર્ધારાશ્ચ કામદાઃ ।
ગન્ધર્વાપ્સરસો યત્ર તત્ર યાન્તિ સહસ્રદાઃ ॥

નવનીતપઙ્કાઃ ક્ષીરોદા દધિશૈવલસઙ્કુલાઃ ।
વહન્તિ યત્ર વૈ નદ્યસ્તત્ર યાન્તિ સહસ્રદાઃ ॥

ગવાં શતસહસ્રં તુ યઃ પ્રચ્છેદ્યથાવિધિ ।
પરાં વૃદ્ધિમવાપ્યાથ સ્વર્ગલોકે મહીયતે ॥

દશ ચોભયતઃ પ્રેત્ય માતાપિત્રોઃ પિતામહાન્ ।
દધાતિ સુકૃતાઁલ્લોકાન્પુનાતિ ચ કુલં નરઃ ॥

ધેન્વાઃ પ્રમાણેન સમપ્રમાણાં ધેનું તિલાનામપિ ચ પ્રદાય ।
પાનીયવાપીઃ સ યમસ્ય લોકે ન યાતનાં કાઞ્ચિદુપૈતિ તત્ર ॥

પવિત્રમગ્ર્યં જગતઃ પ્રતિષ્ઠા દિવૌકસાં માતરોઽથાપ્રમેયાઃ ।
અન્વાલભેદ્દક્ષિણતો વ્રજેચ્ચ દદ્યાચ્ચ પાત્રે પ્રસમીક્ષ્ય કાલમ્ ॥

ધેનું સવત્સાં કપિલાં ભૂરિશૃઙ્ગીં કાંસ્યોપદોહાં વસનોત્તરીયામ્ ।
પ્રદાય તાં ગાહતિ દુર્વિગાહ્યાં યામ્યાં સભાં વીતભયો મનુષ્યઃ ॥

સુરૂપા બહુરૂપાશ્ચિ વિશ્વરૂપાશ્ચ માતરઃ ।
ગાવો મામુપતિષ્ઠન્તામિતિ નિત્યં પ્રકીર્તયેત્ ॥

નાતઃ પુણ્યતરં દાનં નાતઃ પુણ્યતરં ફલમ્ ।
નાતો વિશિષ્ટં લોકેષુ ભૂતં ભવિતુમર્હતિ ॥

ત્વચા લોમ્નાઽથ શૃઙ્ગૈર્વા વાલૈઃ ક્ષીરેણ મેદસા ।
યજ્ઞં વહતિ સમ્ભૂય કિમસ્ત્યભ્યધિકં તતઃ ॥

યયા સર્વમિદં વ્યાપ્તં જગત્સ્થાવરજઙ્ગમમ્ ।
તાં ધેનું શિરસા વન્દે ભૂતભવ્યસ્ય માતરમ્ ॥

ગુણવચનસમુચ્ચયૈકદેશો નૃવર મયૈષ ગવાં પ્રકીર્તિતસ્તે ।
ન ચ પરમિહ દાનમસ્તિ ગોભ્યો ભવતિ ન ચાપિ પરાયણં તતોઽન્યમ્ ॥
ભીષ્મ ઉવાચ ।

વરમિદમિતિ ભૂમિપો વિચિન્ત્ય પ્રવરમૃષેર્વચનં તતો મહાત્મા ।
વ્યસૃજત નિયતાત્મવાન્દ્વિજેભ્યઃ સુબહુ ચ ગોધનમાપ્તવાંશ્ચ લોકાન્ ॥