મહાભારત · અધ્યાય 11.21

આવન્ત્યં ભીમસેનેન ભક્ષયન્તિ નિપાતિતમ્ ।
ગૃધ્રગોમાયવઃ શૂરં દૂરબન્ધુમબન્ધુવત્ ॥

તં પશ્ય કદનં કૃત્વા શૂરણાં મધુસૂદન ।
શયાનં વીરશયને રુધિરેણ સમુક્ષિતમ્ ॥

તં સૃગાલાશ્ચ કઙ્કાશ્ચ ક્રવ્યાદાશ્ચ પૃથગ્વિધાઃ ।
તેનતેન વિકર્ષન્તિ પશ્ય કાલસ્ય પર્યયમ્ ॥

શયાનં વીરશયને શૂરમાક્રન્દકારિણમ્ ।
આવન્ત્યમભિતો નાર્યો રુદત્યઃ પર્યુપાસતે ॥

પ્રાતિપેયં મહેષ્વાસં હત ભીમેન બાહ્લિકમ્ ।
પ્રસુપ્તમિવ શાર્દૂલં પશ્ય કૃષ્ણમનસ્વિનમ્ ॥

અતીવ મુખવર્ણોઽસ્ય નિહતસ્યાપિ શોભતે ।
સોમસ્યવાભિપૂર્ણસ્ય પૌર્ણમાસ્યાં સમુદ્યતઃ ॥

પુત્રશોકાભિતપ્તેન પ્રતિજ્ઞાં ચાભિરક્ષતા ।
પાકશાસનિના સઙ્ખ્યે વાર્ધક્ષત્રિર્નિપાતિતઃ ॥

એકાદશચમૂર્ભિત્ત્વા રક્ષ્યમાણં મહાત્મભિઃ ।
સત્યં ચિકીર્ષતા પશ્ય હતમેનં જયદ્રથમ્ ॥

સિન્ધુસૌવીરભર્તારં દર્પપૂર્ણં મનસ્વિનમ્ ।
ભક્ષયન્તિ શિવા ગૃધ્રા જનાર્દન જયદ્રથમ્ ॥

સંરક્ષ્યમાણં ભાર્યાભિરનુરક્તાભિરચ્યુત ।
ભીષયન્ત્યો વિકર્ષન્તિ ગહનં નિમ્નમન્તિકાત્ ॥

તમેતાઃ પર્યુપાસન્તે વીક્ષમાણા મહાભુજમ્ ।
સિન્ધુસૌવીરકામ્ભોજગાન્ધારયવનસ્ત્રિયઃ ॥

યદા કૃષ્ણામુપાદાય પ્રાદ્રવત્કેકયૈઃ સહ ।
તદૈવ વધ્યઃ પાણ્ડૂનાં જનાર્દન જયદ્રથઃ ॥

દુઃશલાં માનયદ્ભિસ્તુ તદા મુક્તો જયદ્રથઃ ।
કથમદ્ય ન તાં કૃષ્ણ માનયન્તિ સ્મ તે પુનઃ ॥

સૈન્ધવં મે સુતા બાલા પ્રસ્ખલન્તીવ દુઃખિતા ।
પ્રમાપયન્તી ચાત્માનમાક્રોશન્તીવ પાણ્ડવાન્ ॥

કિન્નુ દુઃખતરં કૃષ્ણ પરં મમ ભવિષ્યતિ ।
યત્સુતા વિધવા બાલા સ્નુષાશ્ચ નિહતેશ્વરાઃ ॥

હાહા ધિગ્ધુઃશલાં પશ્ય વીતશોકભયામિવ ।
ભર્તુઃ શિર અપશ્યન્તીં ધાવમાનામિતસ્તતઃ ॥

વારયામાસ યઃ સર્વાન્પાણ્ડવાન્પુત્રગૃદ્ધિનઃ ।
સ હત્વા વિપુલાઃ સેનાઃ સ્વયં મૃત્યુવશં ગતઃ ॥

તં મત્તમિવ માતઙ્ગં વીરં પરમદુર્જયમ્ ।
પરિવાર્ય રુદન્ત્યેતાઃ સ્ત્રિયશ્ચન્દ્રોપમાનનાઃ ॥