જાતકમાલા · શ્લોક 11-30

ધિક્ ત્વામ્ અસદ્બુદ્ધિમ્ અસત્પ્રલાપિનમ્ [!] એવં હ્ય્ અપિ ત્વં પ્રતિભાષસે ઽત્ર ।
કસ્માન્ મુનેઃ શાસ્તુર્ ઉપાસકો ઽપિ સદ્ધર્મમૂર્તિં પ્રતિનિન્દસે ઽદ્ય

કથં ન જિહ્વા પતિતા તવાનનાદ્ અસત્પ્રલાપાપહતા તપસ્વિની ।
અપુણ્યરાશિર્ ભગવાન્ ઇતિ બ્રુવન્ કથં ન મગ્નસ્ ત્વમ્ અરે રસાતલે

ધિગ્ અપ્રશસ્તામ્ અસતાં દુરત્યયાં પૃથગ્જનાનાં પ્રકૃતિં ચલાચલામ્ ।
વિમર્શમ્ અપ્રાપ્ય યથેષ્ટચારિણી કરોતિ યા લોકમ્ અપાયગોચરમ્

સુદારુણૈર્ આયુધભીમદર્શનૈર્ અરાતિભિઃ સાર્ધમ્ અહો વરં ગતમ્ ।
ત્વયા સુહૃચ્છદ્મનિગૂઢપાપ્મના પદં ન ચૈકં વિતથપ્રલાપિના

નમન્તિ યં બ્રહ્મવિદો મહર્ષયઃ પુનાતિ યો વિશ્વમ્ ઇદં વૃષાંશુભિઃ ।
અપુણ્યરાશિર્ યદિ સ વ્રતીશ્વરસ્ તથાગતઃ પુણ્યનિધિઃ કુતો ઽપરઃ

મુનેઃ પરોદ્ધારનિમિત્તમાત્રમ્ અપ્ય્ ઉપૈતિ યસ્યોદ્ધૃતકલ્મષો ઽપિ સન્ ।
સ યોગપર્યન્તવિદાં ધુરિ સ્થિતો ન પુણ્યરાશિર્ યદિ કો ન્વ્ ઇહાપરઃ

ન યસ્ય બુદ્ધિઃ પ્રતિહન્યતે ક્વ ચિન્ ન ચ પ્રહેયાવયવો ઽવશિષ્યતે ।
ન ચાસ્તિ સઙ્ગો જગદર્થસાધને સ પુણ્યરાશિર્ ન કથંકથાન્તશઃ

તદુક્તં સ સમાકર્ણ્ય દ્વિતીયોપાસકસ્ [!] તતઃ ।
પ્રાગલ્ભવચસા ભૂય આયુષ્મન્તં તમ્ અબ્રવીત્

હિતકામ્યતયા નિરત્યયં વચનં કામમ્ ઇદં સખે તવ ।
અનુયુજ્ય તથાપિ શોભતે વિતથં સાધુર્ ઉદીરયન્ ભવાન્

મમ ભક્તિર્ ઉદારશાસને સુગતે યા પરમાનુકમ્પકે ।
વિદિતા તવ સા તથાપિ માં સહસા સૌમ્ય કથં વિગર્હસે

આપાતાલ્પસુખાભિમાનરસિકં પર્યન્તરિક્તાશ્રયં
સાયાસં સભયં પ્રસઙ્ગવિરસં ધિગ્ લૌકિકં સંગતમ્ ।
યન્ નામૈવમ્ અકારણોદ્ધતરુષો મિથ્યાવિકલ્પૈર્ હતં
ગચ્છત્ય્ એકપદે ક્ષયં પરિચયં વિક્ષિપ્ય મૂર્ધ્નો ઽન્તિકમ્

એતત્ તેનોદિતં શ્રુત્વા પ્રથમઃ સ ઉપાસકઃ ।
અન્યથા તદ્વચો મત્વા મનસૈવં વ્યચિન્તયત્

અહો હ્ય્ અન્યદ્ અનેનોક્તમ્ અન્યન્ મયા વિકલ્પિતમ્ ।
ઇતિ ચિન્તાવિષણ્ણાત્મા તસ્થૌ લજ્જાહતાશયઃ

દૃષ્ટ્વા સ ચ સહાયસ્ તં લજ્જાવનમિતાનનમ્ ।
તદભિપ્રાયમ્ આજ્ઞાતું પ્રસહ્ય ચૈવમ્ અબ્રવીત્

સાધો કિં મન્યસે હ્ય્ અત્ર યત્ તે લજ્જાહતં મુખમ્ ।
તાવત્ તે યદ્ અભિપ્રાયં તત્ પ્રચક્ષ્વ મમાગ્રતઃ

તસ્યૈતદ્ વચનં શ્રુત્વા સ આયુષ્માન્ ઉપાસકઃ ।
તન્મનોઽન્તર્ગતં સર્વમ્ અભિપ્રાયં વ્યમુઞ્ચત

ચિત્તં યત્ર પ્રસાદ્ય ક્ષણમ્ અપિ મનુજો ઽનુત્તમે દક્ષિણીયે
શ્રીસૌભાગ્યપ્રકર્ષં ભવગતિષુ પરં પ્રાપ્ય નિર્દ્વન્દ્વરમ્યમ્ ।
પશ્ચાદ્ આલોક્ય લોકં વિતથવિલપિતં પ્રત્યયગ્રાહમાત્રં
જ્ઞાત્વા પ્રાપ્નોતિ શાન્તં કથમ્ ઇવ ન મહાન્ પુણ્યરાશિર્ ભવેત્ સઃ

દત્ત્વા પલાલશકલસ્રજમ્ અગ્રસત્ત્વે લેભે ભવોપશમશાન્તિસુખાનિ નારી ।
યસ્મિન્ન્ અચિન્ત્યચરિતાતિશયપ્રભાવે કિં પુણ્યરાશિર્ અયમ્ ઇત્ય્ અવિદગ્ધમ્ એતત્

કોશાતકીકુસુમમ્ અપિ પ્રદાય સ્તૂપે મુનેઃ પરમકારુણિકસ્ય યસ્ય ।
ભુક્ત્વાલયે ગુણવિભૂતિસુખપ્રકર્ષં લેભે ઽઙ્ગનામૃતપુરપ્રતિપત્સમૃદ્ધિમ્

યસ્મૈ પાંશુપ્રદાનં પ્રકૃતિચલમના બાલકૈઃ સંપ્રદાય
સ્ફીતાં મર્ત્યેન્દ્રલક્ષ્મીમ્ અનવનતસિતચ્છત્ત્રહાસાભિરામામ્ ।
સંપ્રાપ્યાતીતચિન્તં પદમ્ અભયમ્ અસદ્દાહપર્યન્તશાન્તં
લેભે પશ્ચાન્ નરેન્દ્રઃ કથમ્ ઇવ સ ન ભોઃ પુણ્યરાશિર્ મહર્ષિઃ