ભગવદ્ગીતા · અધ્યાય 91

મધુસૂદનઃ : પૂર્વાધ્યાયે નાના-વિભૂતીર્ ઉક્ત્વા વિષ્ટભ્યાહમ્ ઇદં કૃત્સ્નમ્ એકાંશેન સ્થિતો જગત્ ઇતિ વિશ્વાત્મકં પારમેશ્વરં રૂપં ભગવતાભિહિતં શ્રુત્વા પરમોત્કણ્ઠિતસ્ તત્-સાક્ષાત્કર્તુમ્ ઇચ્છન્ પૂર્વોક્તમ્ અભિનન્દન્ મદ્ ઇતિ । મદ્-અનુગ્રહાય શોક-નિવૃત્ત્ય્-ઉપકારાય પરમં નિરતિશય-પુરુષાર્થ-પર્યવસાયિ ગુહ્યં ગોપ્યં યસ્મૈ કસ્મૈચિદ્ વક્તુમ્ અનર્હમ્ અપિ । અધ્યાત્મ-સંજ્ઞિતમ્ અધ્યાત્મમ્ ઇતિ શબ્દિતમ્ આત્માનાત્મ-વિવેક-વિષયમ્ અશોચ્યાન્ અન્વશોચસ્ ત્વમ્ ઇત્ય્ આદિ-ષષ્ઠાધ્યાય-પર્યન્તં ત્વ્ અપદાર્થ-પ્રધાનં યત્ ત્વયા પરમ-કારુણિકેન સર્વજ્ઞેનોક્તં વચો વાક્યં તેન વાક્યેનાહમ્ એષાં
હન્તા મયૈતે હન્યન્ત ઇત્ય્ આદિવિવિધ-વિપર્યાસ-લક્ષણો મોહો ઽયમ્ અનુભવ-સાક્ષિકો વિગતો વિનષ્ટો મમ । તત્રાસકૃદ્ આત્મનઃ સર્વ-વિક્રિયા-શૂન્યત્વોક્તેઃ