ભગવદ્ગીતા · અધ્યાય 61

મધુસૂદનઃ - જ્ઞાસ્યસીત્ય્ ઉક્તે પરોક્ષમ્ એવ તજ્ જ્ઞાનં સ્યાદ્ ઇતિ શઙ્કાં વ્યાવર્તયન્ સ્તૌતિ શ્રોતુર્ આભિમુખ્યાય જ્ઞાનમ્ ઇતિ । ઇદં મદ્-વિષયં સ્વતો ઽપરોક્ષ-જ્ઞાનમ્ । અસમ્ભાવનાદિ-પ્રતિબન્ધેન ફલમ્ અજનયત્ પરોક્ષમ્ ઇત્ય્ ઉપચર્યતે અસમ્ભાવનાદિ-નિરાસે તુ વિચાર-પરિપાકાન્તે તેનૈવ પ્રમાણેન જનિતં જ્ઞાનં પ્રતિબન્ધાભાવાત્ ફલં જનયદ્-અપરોક્ષમ્ ઇત્ય્ ઉચ્યતે । વિચાર-પરિપાક-નિષ્પન્નત્વાચ્ ચ તદ્ એવ વિજ્ઞાનં, તેન વિજ્ઞાનેન સહિતમ્ ઇદમ્ અપરોક્ષમ્ એવ જ્ઞાનં શાસ્ત્ર-જન્યં તે તુભ્યમ્ અહં પરમ્ આપ્તો વક્ષ્યામ્ય્ અશેષતઃ સાધન-ફલાદિ-સહિતત્વેન નિરવશેષં
કથયિષ્યામિ । શ્રૌતીમ્ એક-વિજ્ઞાનેન સર્વ-વિજ્ઞાન-પ્રતિજ્ઞામ્ અનુસરન્ન્ આહ યજ્-જ્ઞાનં નિત્ય-ચૈતન્ય-રૂપં જ્ઞાત્વા વેદાન્ત-જન્ય-મનો-વૃત્તિ-વિષયીકૃત્યેહ વ્યવહાર-ભૂમૌ ભૂયઃ પુનર્ અપિ અન્યત્ કિંચિદ્ અપિ જ્ઞાતવ્યં નાવશિષ્યતે । સર્વાધિષ્ઠાન-સન્-માત્ર-જ્ઞાનેન કલ્પિતાનાં સર્વેષાં બાધે સન્-માત્ર-પરિશેષાત્ તન્-માત્ર-જ્ઞાનેનૈવ ત્વં કૃતાર્થો ભવિષ્યસીત્ય્ અભિપ્રાયઃ