અથર્વવેદ · અધ્યાય 4.30
અહં રુદ્રેભિર્વસુભિશ્ચરામ્યહમાદિત્યૈરુત વિશ્વદેવૈઃ ।
અહં મિત્રાવરુણોભા બિભર્મ્યહમિન્દ્રાગ્ની અહમશ્વિનોભા
અહં રાષ્ટ્રી સંગમની વસૂનાં ચિકિતુષી પ્રથમા યજ્ઞિયાનામ્ ।
તાં મા દેવા વ્યદધુઃ પુરુત્રા ભૂરિસ્થાત્રાં ભૂર્યાવેશયન્તઃ
અહમેવ સ્વયમિદં વદામિ જુષ્ટં દેવાનામુત માનુષાણામ્ ।
યં કામયે તન્તમુગ્રં કૃણોમિ તં બ્રહ્માણં તમૃષિં તં સુમેધામ્
મયા સોઽન્નમત્તિ યો વિપશ્યતિ યઃ પ્રાણતિ ય ઈં શૃણોત્યુક્તમ્ ।
અમન્તવો માં ત ઉપ ક્ષિયન્તિ શ્રુધિ શ્રુત શ્રુદ્ધેયં તે વદામિ
અહં રુદ્રાય ધનુરા તનોમિ બ્રહ્મદ્વિષે શરવે હન્તવા ઉ ।
અહં જનાય સમદં કૃણોમિ અહં દ્યાવાપૃથિવી આ વિવેશ
અહં સોમમાહનસં બિભર્મ્યહં ત્વષ્ટારમુત પૂષણં ભગમ્ ।
અહં દધામિ દ્રવિણા હવિષ્મતે સુપ્રાવ્યા યજમાનાય સુન્વતે
અહં સુવે પિતરમસ્ય મૂર્ધન્ મમ યોનિરપ્સ્વન્તઃ સમુદ્રે ।
તતો વિ તિષ્ઠે ભુવનાનિ વિશ્વોતામૂં દ્યાં વર્ષ્મણોપ સ્પૃશામિ
અહમેવ વાતૈવ પ્ર વામ્યારભમાણા ભુવનાનિ વિશ્વા ।
પરો દિવા પર એના પૃથિવ્યૈતાવતી મહિમ્ના સં બભૂવ
મૂળ પાઠ: atharvavedaḥ · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0