અથર્વવેદ · અધ્યાય 3.4
આ ત્વા ગન્ રાષ્ટ્રં સહ વર્ચસોદિહિ પ્રાઙ્વિશાં પતિરેકરાટ્ત્વં વિ રાજ ।
સર્વાસ્ત્વા રાજન્ પ્રદિશો હ્વયન્તૂપસદ્યો નમસ્યો ભવેહ
ત્વાં વિશો વૃણતાં રાજ્યાય ત્વામિમાઃ પ્રદિશઃ પઞ્ચ દેવીઃ ।
વર્ષ્મન્ રાષ્ટ્રસ્ય કકુદિ શ્રયસ્વ તતો ન ઉગ્રો વિ ભજા વસૂનિ
અચ્છ ત્વા યન્તુ હવિનઃ સજાતા અગ્નિર્દૂતો અજિરઃ સં ચરાતૈ ।
જાયાઃ પુત્રાઃ સુમનસો ભવન્તુ બહું બલિં પ્રતિ પશ્યાસા ઉગ્રઃ
અશ્વિના ત્વાગ્રે મિત્રાવરુણોભા વિશ્વે દેવા મરુતસ્ત્વા હ્વયન્તુ ।
અધા મનો વસુદેયાય કૃણુષ્વ તતો ન ઉગ્રો વિ ભજા વસૂનિ
આ પ્ર દ્રવ પરમસ્યાઃ પરાવતઃ શિવે તે દ્યાવાપૃથિવી ઉભે સ્તામ્ ।
તદયં રાજા વરુણસ્તથાહ સ ત્વાયમહ્વત્સ ઉપેદમેહિ
ઇન્દ્રેન્દ્ર મનુષ્યાઃ પરેહિ સં હ્યજ્ઞાસ્થા વરુણૈઃ સંવિદાનઃ ।
સ ત્વાયમહ્વત્સ્વે સધસ્થે સ દેવાન્ યક્ષત્સ ઉ કલ્પયદ્વિશઃ
પથ્યા રેવતીર્બહુધા વિરૂપાઃ સર્વાઃ સંગત્ય વરીયસ્તે અક્રન્ ।
તાસ્ત્વા સર્વાઃ સંવિદાના હ્વયન્તુ દશમીમુગ્રઃ સુમના વશેહ
મૂળ પાઠ: atharvavedaḥ · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0