અથર્વવેદ · અધ્યાય 3.17
સીરા યુઞ્જન્તિ કવયો યુગા વિ તન્વતે પૃથક્।
ધીરા દેવેષુ સુમ્નયૌ
યુનક્ત સીરા વિ યુગા તનોત કૃતે યોનૌ વપતેહ બીજમ્ ।
વિરાજઃ શ્નુષ્ટિઃ સભરા અસન્ નો નેદીય ઇત્સૃણ્યઃ પક્વમા યવન્
લાઙ્ગલં પવીરવત્સુશીમં સોમસત્સરુ ।
ઉદિદ્વપતુ ગામવિં પ્રસ્થાવદ્રથવાહનં પીબરીં ચ પ્રફર્વ્યમ્
ઇન્દ્રઃ સીતાં નિ ગૃહ્ણાતુ તાં પૂષાભિ રક્ષતુ ।
સા નઃ પયસ્વતી દુહામુત્તરામુત્તરાં સમામ્
શુનં સુફાલા વિ તુદન્તુ ભૂમિં શુનં કીનાશા અનુ યન્તુ વાહાન્ ।
શુનાસીરા હવિષા તોશમાના સુપિપ્પલા ઓષધીઃ કર્તમસ્મૈ
શુનં વાહાઃ શુનં નરઃ શુનં કૃષતુ લાઙ્ગલમ્ ।
શુનં વરત્રા બધ્યન્તાં શુનમષ્ટ્રામુદિઙ્ગય
શુનાસીરેહ સ્મ મે જુષેથામ્ ।
યદ્દિવિ ચક્રથુઃ પયસ્તેનેમામુપ સિઞ્ચતમ્
સીતે વન્દામહે ત્વાર્વાચી સુભગે ભવ ।
યથા નઃ સુમના અસો યથા નઃ સુફલા ભુવઃ
ઘૃતેન સીતા મધુના સમક્તા વિશ્વૈર્દેવૈરનુમતા મરુદ્ભિઃ ।
સા નઃ સીતે પયસાભ્યાવવૃત્સ્વોર્જસ્વતી ઘૃતવત્પિન્વમાના
મૂળ પાઠ: atharvavedaḥ · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0