અથર્વવેદ · અધ્યાય 3.15

ઇન્દ્રમહં વણિજં ચોદયામિ સ ન ઐતુ પુરએતા નો અસ્તુ ।
નુદન્ન્ અરાતિં પરિપન્થિનં મૃગં સ ઈશાનો ધનદા અસ્તુ મહ્યમ્

યે પન્થાનો બહવો દેવયાના અન્તરા દ્યાવાપૃથિવી સંચરન્તિ ।
તે મા જુષન્તાં પયસા ઘૃતેન યથા ક્રીત્વા ધનમાહરાણિ

ઇધ્મેનાગ્ન ઇચ્છમાનો ઘૃતેન જુહોમિ હવ્યં તરસે બલાય ।
યાવદીશે બ્રહ્મણા વન્દમાન ઇમાં ધિયં શતસેયાય દેવીમ્

ઇમામગ્ને શરણિં મીમૃષો નો યમધ્વાનમગામ દૂરમ્ ।
શુનં નો અસ્તુ પ્રપણો વિક્રયશ્ચ પ્રતિપણઃ ફલિનં મા કૃણોતુ ।
ઇદં હવ્યં સંવિદાનૌ જુષેથાં શુનં નો અસ્તુ ચરિતમુત્થિતં ચ

યેન ધનેન પ્રપણં ચરામિ ધનેન દેવા ધનમિચ્છમાનઃ ।
તન્ મે ભૂયો ભવતુ મા કનીયોઽગ્ને સાતઘ્નો દેવાન્ હવિષા નિ ષેધ

યેન ધનેન પ્રપણં ચરામિ ધનેન દેવા ધનમિચ્છમાનઃ ।
તસ્મિન્ મ ઇન્દ્રો રુચિમા દધાતુ પ્રજાપતિઃ સવિતા સોમો અગ્નિઃ

ઉપ ત્વા નમસા વયં હોતર્વૈશ્વાનર સ્તુમઃ ।
સ નઃ પ્રજાસ્વાત્મસુ ગોષુ પ્રાણેષુ જાગૃહિ

વિશ્વાહા તે સદમિદ્ભરેમાશ્વાયેવ તિષ્ઠતે જાતવેદઃ ।
રાયસ્પોષેણ સમિષા મદન્તો મા તે અગ્ને પ્રતિવેશા રિષામ