અથર્વવેદ · અધ્યાય 3.12
ઇહૈવ ધ્રુવાં નિ મિનોમિ શાલાં ક્ષેમે તિષ્ઠાતિ ઘૃતમુક્ષમાણા ।
તાં ત્વા શાલે સર્વવીરાઃ સુવીરા અરિષ્ટવીરા ઉપ સં ચરેમ
ઇહૈવ ધ્રુવા પ્રતિ તિષ્ઠ શાલેઽશ્વાવતી ગોમતી સૂનૃતાવતી ।
ઊર્જસ્વતી ઘૃતવતી પયસ્વત્યુચ્છ્રયસ્વ મહતે સૌભગાય
ધરુણ્યસિ શાલે બૃહચ્છન્દાઃ પૂતિધાન્યા ।
આ ત્વા વત્સો ગમેદા કુમાર આ ધેનવઃ સાયમાસ્પન્દમાનાઃ
ઇમાં શાલાં સવિતા વાયુરિન્દ્રો બૃહસ્પતિર્નિ મિનોતુ પ્રજાનન્ ।
ઉક્ષન્તૂદ્ના મરુતો ઘૃતેન ભગો નો રાજા નિ કૃષિં તનોતુ
માનસ્ય પત્નિ શરણા સ્યોના દેવી દેવેભિર્નિમિતાસ્યગ્રે ।
તૃણં વસાના સુમના અસસ્ત્વમથાસ્મભ્યં સહવીરં રયિં દાઃ
ઋતેન સ્થૂણામધિ રોહ વંશોગ્રો વિરાજન્ન્ અપ વૃઙ્ક્ષ્વ શત્રૂન્ ।
મા તે રિષન્ન્ ઉપસત્તારો ગૃહાણાં શાલે શતં જીવેમ શરદઃ સર્વવીરાઃ
એમાં કુમારસ્તરુણ આ વત્સો જગતા સહ ।
એમાં પરિસ્રુતઃ કુમ્ભ આ દધ્નઃ કલશૈરગુઃ
પૂર્ણં નારિ પ્ર ભર કુમ્ભમેતં ઘૃતસ્ય ધારામમૃતેન સંભૃતામ્ ।
ઇમાં પાતૄન્ અમૃતેન સમઙ્ગ્ધીષ્ટાપૂર્તમભિ રક્ષાત્યેનામ્
ઇમા આપઃ પ્ર ભરામ્યયક્ષ્મા યક્ષ્મનાશનીઃ ।
ગૃહાન્ ઉપ પ્ર સીદામ્યમૃતેન સહાગ્નિના
મૂળ પાઠ: atharvavedaḥ · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0