ગ્રંથ પાઠ
અથર્વવેદ · અધ્યાય 20.72
20.72.1
વિશ્વેષુ હિ ત્વા સવનેષુ તુઞ્જતે સમાનમેકં વૃષમણ્યવઃ પૃથક્સ્વઃ સનિષ્યવઃ પૃથક્।
તં ત્વા નાવં ન પર્ષણિં શૂષસ્ય ધુરિ ધીમહિ ।
ઇન્દ્રં ન યજ્ઞૈશ્ચતયન્ત આયવ સ્તોમેભિરિન્દ્રમાયવઃ
20.72.2
વિ ત્વા તતસ્રે મિથુના અવસ્યવો વ્રજસ્ય સાતા ગવ્યસ્ય નિઃસૃજઃ સક્ષન્ત ઇન્દ્ર નિઃસૃજઃ ।
યદ્ગવ્યન્તા દ્વા જના સ્વર્યન્તા સમૂહસિ ।
આવિષ્કરિક્રદ્વૃષણં સચાભુવં વજ્રમિન્દ્ર સચાભુવમ્
20.72.3
ઉતો નો અસ્યા ઉષસો જુષેત હ્યર્કસ્ય બોધિ હવિષો હવીમભિઃ સ્વર્ષાતા હવીમભિઃ ।
યદિન્દ્ર હન્તવે મૃઘો વૃષા વજ્રિં ચિકેતસિ ।
આ મે અસ્ય વેધસો નવીયસો મન્મ શ્રુધિ નવીયસઃ
મૂળ પાઠ: atharvavedaḥ · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0