અથર્વવેદ · અધ્યાય 20.107
20.107
સમસ્ય મન્યવે વિશો વિશ્વા નમન્ત કૃષ્ટયઃ ।
સમુદ્રાયેવ સિન્ધવઃ
ઓજસ્તદસ્ય તિત્વિષ ઉભે યત્સમવર્તયત્।
ઇન્દ્રશ્ચર્મેવ રોદસી
વિ ચિદ્વૃત્રસ્ય દોધતો વજ્રેણ શતપર્વણા ।
શિરો બિભેદ્વૃષ્ણિના
તદિદાસ ભુવનેષુ જ્યેષ્ઠં યતો જજ્ઞ ઉગ્રસ્ત્વેષનૃમ્ણઃ ।
સદ્યો જજ્ઞાનો નિ રિણાતિ શત્રૂન્ અનુ યદેનં મદન્તિ વિશ્વ ઊમાઃ
વાવૃધાનઃ શવસા ભૂર્યોજાઃ શત્રુર્દાસાય ભિયસં દધાતિ ।
અવ્યનચ્ચ વ્યનચ્ચ સસ્નિ સં તે નવન્ત પ્રભૃતા મદેષુ
ત્વે ક્રતુમપિ પૃઞ્ચન્તિ ભૂરિ દ્વિર્યદેતે ત્રિર્ભવન્ત્યૂમાઃ ।
સ્વાદોઃ સ્વાદીયઃ સ્વાદુના સૃજા સમદઃ સુ મધુ મધુનાભિ યોધીઃ
યદિ ચિન્ નુ ત્વા ધના જયન્તં રણેરણે અનુમદન્તિ વિપ્રાઃ ।
ઓજીયઃ શુષ્મિન્ત્સ્થિરમા તનુષ્વ મા ત્વા દભન્ દુરેવાસઃ કશોકાઃ
ત્વયા વયં શાશદ્મહે રણેષુ પ્રપશ્યન્તો યુધેન્યાનિ ભૂરિ ।
ચોદયામિ ત આયુધા વચોભિઃ સં તે શિશામિ બ્રહ્મણા વયાંસિ
નિ તદ્દધિષેઽવરે પરે ચ યસ્મિન્ન્ આવિથાવસા દુરોણે ।
આ સ્થાપયત માતરં જિગત્નુમત ઇન્વત કર્વરાણિ ભૂરિ
સ્તુષ્વ વર્ષ્મન્ પુરુવર્ત્માનં સમૃભ્વાણમિનતમમાપ્તમાપ્ત્યાનામ્ ।
આ દર્શતિ શવસા ભૂર્યોજાઃ પ્ર સક્ષતિ પ્રતિમાનં પૃથિવ્યાઃ
ઇમા બ્રહ્મ બૃહદ્દિવઃ કૃણવદિન્દ્રાય શૂષમગ્નિયઃ સ્વર્ષાઃ ।
મહો ગોત્રસ્ય ક્ષયતિ સ્વરાજા તુરશ્ચિદ્વિશ્વમર્ણવત્તપસ્વાન્
એવા મહાન્ બૃહદ્દિવો અથર્વાવોચત્સ્વાં તન્વમિન્દ્રમેવ ।
સ્વસારૌ માતરિભ્વરી અરિપ્રે હિન્વન્તિ ચૈને શવસા વર્ધયન્તિ ચ
ચિત્રં દેવાનાં કેતુરનીકં જ્યોતિષ્માન્ પ્રદિશઃ સૂર્ય ઉદ્યન્ ।
દિવાકરોઽતિ દ્યુમ્નૈસ્તમાંસિ વિશ્વાતારીદ્દુરિતાનિ શુક્રઃ
ચિત્રં દેવાનામુદગાદનીકં ચક્ષુર્મિત્રસ્ય વરુણસ્યાગ્નેઃ ।
આપ્રાદ્દ્યાવાપૃથિવી અન્તરિક્ષં સૂર્ય આત્મા જગતસ્તસ્થુષશ્ચ
સૂર્યો દેવીમુષસં રોચમાનાં મર્યો ન યોષામભ્યેતિ પશ્ચાત્।
યત્રા નરો દેવયન્તો યુગાનિ વિતન્વતે પ્રતિ ભદ્રાય ભદ્રમ્
મૂળ પાઠ: atharvavedaḥ · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0