અથર્વવેદ · અધ્યાય 2.12
દ્યાવાપૃથિવી ઉર્વન્તરિક્ષં ક્ષેત્રસ્ય પત્ન્યુરુગાયોઽદ્ભુતઃ ।
ઉતાન્તરિક્ષમુરુ વાતગોપં ત ઇહ તપ્યન્તાં મયિ તપ્યમાને
ઇદં દેવાઃ શૃણુત યે યજ્ઞિયા સ્થ ભરદ્વાજો મહ્યમુક્થાનિ શંસતિ ।
પાશે સ બદ્ધો દુરિતે નિ યુજ્યતાં યો અસ્માકં મન ઇદં હિનસ્તિ
ઇદમિન્દ્ર શૃણુહિ સોમપ યત્ત્વા હૃદા શોચતા જોહવીમિ ।
વૃશ્ચામિ તં કુલિશેનેવ વૃક્ષં યો અસ્માકં મન ઇદં હિનસ્તિ
અશીતિભિસ્તિસૃભિઃ સામગેભિરાદિત્યેભિર્વસુભિરઙ્ગિરોભિઃ ।
ઇષ્ટાપૂર્તમવતુ નઃ પિતૄણામામું દદે હરસા દૈવ્યેન
દ્યાવાપૃથિવી અનુ મા દીધીથાં વિશ્વે દેવાસો અનુ મા રભધ્વમ્ ।
અઙ્ગિરસઃ પિતરઃ સોમ્યાસઃ પાપમાર્છત્વપકામસ્ય કર્તા
અતીવ યો મરુતો મન્યતે નો બ્રહ્મ વા યો નિન્દિષત્ક્રિયમાણમ્ ।
તપૂંષિ તસ્મૈ વૃજિનાનિ સન્તુ બ્રહ્મદ્વિષં દ્યૌરભિસંતપાતિ
સપ્ત પ્રાણાન્ અષ્ટૌ મન્યસ્તાંસ્તે વૃશ્ચામિ બ્રહ્મણા ।
અયા યમસ્ય સાદનમગ્નિદૂતો અરંકૃતઃ
આ દધામિ તે પદં સમિદ્ધે જાતવેદસિ ।
અગ્નિઃ શરીરં વેવેષ્ટ્વસું વાગપિ ગચ્છતુ
મૂળ પાઠ: atharvavedaḥ · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0