महादानविधिः · अध्याय 1

प्. १अ) श्रीगणेशाय नमः ॥
चन्दनागरुकर्पूरत्त मालजल कुंकुमम् ॥
कुशीतं कुष्टसंयुक्तं शैवं गन्धाष्टकं स्मृतम्

चन्दनागरुकर्पूर तत्मालजल कुंकुमम् ॥ कुष्टं रक्त चन्दतम्

चन्दनागरु ह्नीवेर कुष्टं कुंकुम सेव्यक ॥
जटामांसी सुरभिर्तिविष्णोर्गन्धाष्टकं स्मृतम्

चन्दना गुरुवाला कुडकुंकुमश्वेतविराय मूल जटामांसीदेवदारु इति
विष्णोर्गन्धाष्टकं स्मृतं ॥
स्वरूप चन्दने चोर रोचनागुरु मेव च

मदं मृगछयो भूतं कस्त्रचन्द्र संयुतम् ॥
गंधाष्टकं विनिर्दिष्टं गणेशस्य महेशितुः

प्. १ब्) चन्दनागुरु कर्पूर चोरकुंकुम रोचना ॥
जटामांसी कपियुता शक्त्यै गन्धाष्टकं विदुः

चोरकाकित्तवं श्चोराडोऽपुक सेवितोरिपुः ॥
सिलूकः कपिजोधूम्रः तुरुष्कः पिण्डिकविः

सिलाजित् ॥
दीपं दक्षिणतोदद्या पुरतोवात पृष्ठतः ॥
वामतस्तु तथा धूपमग्रेवान तु दिक्षिणे

नैवेद्यं दक्षिणे वामे पुरतोवनि पृष्ठतः ॥ देवतायाः ॥
निवरं दक्ष्णेकर्णे वामेचैवं तथाद्यच्छत्

द्विजाती नामेषविधि स्त्री श्रूद्राणां च वामके ॥
प्. २) मन्त्रदनि ॥
त्वत् प्रसादादहं देवकृत्तकृत्योस्मि सर्वतः ॥
मायामृत्यु महापाशाद्वितिर्मुक्तोस्मि शिवोस्मिति

इति शिष्यो वदेत् ॥ उत्तिष्टोवत् समुक्तोसिसम्यगाचारवान् भवः ॥ ह्रीति
श्रीकान्तिपुत्रायुर्वला रोग्यं सदा स्तुते

इति गुरुर्वदेत् ॥ इति महाकाल संहितायां मंत्रदान विधिः ॥
स्वस्ति श्रीसंवत् १९५२ सालमितिज्यैष्टवदि १४ रोज ५मालि षितं मिदं पुस्तकं
धर्मराज तृपाठी द्विजेन ॥ स्वार्थं परार्थं च ॥