ब्रह्मसूत्र · अध्याय 4.2

वाङ्मनसि दर्शनाच् छब्दाच् च

अत एव सर्वाण्यनु

तन्मनः प्राण उत्तरात्

सो ऽध्यक्षे तदुपगमादिभ्यः

भूतेषु तच्छ्रुतेः

नैकस्मिन् दर्शयतो हि

समाना चासृत्युपक्रमाद् अमृतत्वं चानुपोष्य

तदापीतेः संसारव्यपदेशात्

सूक्ष्मं प्रमाणतश् च तथोपलब्धेः

नोपमर्देनातः

अस्यैव चोपपत्तेर् ऊष्मा

प्रतिषेधाद् इति चेन् न शारीरात् स्पष्टो ह्येकेषाम्

स्मर्यते च

तानि परे तथा ह्य् आह

अविभागो वचनात्

तदोकोग्रज्वलनं तत्प्रकाशितद्वारो विद्यासामर्थ्यात् तच्छेषगत्यनुस्मृतियोगाच्

रश्म्यनुसारी

निशि नेति चेन् न सम्बन्धस्य यावद्देहभावित्वाद् दर्शयति च

अतश् चायने ऽपि दक्षिणे

योगिनः प्रति स्मर्येते स्मार्ते चैते