अथर्ववेद · अध्याय 20.131

आमिनोनिति भद्यते

तस्य अनु निभञ्जनम्

वरुणो याति वस्वभिः

शतं वा भारती शवः

शतमाश्वा हिरण्ययाः ।
शतं रथ्या हिरण्ययाः ।
शतं कुथा हिरण्ययाः ।
अहुल कुश वर्त्तक

शफेन इव ओहते

आय वनेनती जनी

वनिष्ठा नाव गृह्यन्ति

इदं मह्यं मदूरिति

ते वृक्षाः सह तिष्ठति

पाक बलिः

शक बलिः

अश्वत्थ खदिरो धवः

अरदुपरम

शयो हत इव

व्याप पूरुषः

अदूहमित्यां पूषकम्

अत्यर्धर्च परस्वतः

दौव हस्तिनो दृती