વેદસારશિવસ્તોત્રમ્ · અધ્યાય 1

॥ વેદસારશિવસ્તોત્રમ્ ॥
॥ શ્રીઃ ॥
॥ અથ વેદસારશિવસ્તોત્રમ્ ॥
પશૂનાં પતિં પાપનાશં પરેશં
ગજેન્દ્રસ્ય કૃત્તિં વસાનં વરેણ્યમ્ ।
જટાજૂટમધ્યે સ્ફુરદ્ગાઙ્ગવારિં
મહાદેવમેકં સ્મરામિ સ્મરારિમ્

મહેશં સુરેશં સુરારાતિનાશં
વિભું વિશ્વનાથં વિભૂત્યઙ્ગભૂષમ્ ।
વિરૂપાક્ષમિન્દ્વર્કવહ્નિત્રિનેત્રં
સદાનન્દમીડે પ્રભું પઞ્ચવક્ત્રમ્

ગિરીશં ગણેશં ગલે નીલવર્ણં
ગવેન્દ્રાધિરૂઢં ગુણાતીતરૂપમ્ ।
ભવં ભાસ્વરં ભસ્મના ભૂષિતાઙ્ગં
ભવાનીકલત્રં ભજે પઞ્ચવક્ત્રમ્

શિવાકાન્ત શંભો શશાઙ્કાર્ધમૌલે
મહેશાન શૂલિઞ્જટાજૂટધારિન્ ।
ત્વમેકો જગદ્વ્યાપકો વિશ્વરૂપઃ
પ્રસીદ પ્રસીદ પ્રભો પૂર્ણરૂપ

પરાત્માનમેકં જગદ્બીજમાદ્યં
નિરીહં નિરાકારમોંકારવેદ્યમ્ ।
યતો જાયતે પાલ્યતે યેન વિશ્વં
તમીશં ભજે લીયતે યત્ર વિશ્વમ્

ન ભૂમિર્નં ચાપો ન વહ્નિર્ન વાયુ-
ર્ન ચાકાશમાસ્તે ન તન્દ્રા ન નિદ્રા ।
ન ચોષ્ણં ન શીતં ન દેશો ન વેષો
ન યસ્યાસ્તિ મૂર્તિસ્ત્રિમૂર્તિં તમીડે

અજં શાશ્વતં કારણં કારણાનાં
શિવં કેવલં ભાસકં ભાસકાનામ્ ।
તુરીયં તમઃપારમાદ્યન્તહીનં
પ્રપદ્યે પરં પાવનં દ્વૈતહીનમ્

નમસ્તે નમસ્તે વિભો વિશ્વમૂર્તે
નમસ્તે નમસ્તે ચિદાનન્દમૂર્તે ।
નમસ્તે નમસ્તે તપોયોગગમ્ય
નમસ્તે નમસ્તે શ્રુતિજ્ઞાનગમ્ય

પ્રભો શૂલપાણે વિભો વિશ્વનાથ
મહાદેવ શંભો મહેશ ત્રિનેત્ર ।
શિવાકાન્ત શાન્ત સ્મરારે પુરારે
ત્વદન્યો વરેણ્યો ન માન્યો ન ગણ્યઃ

શંભો મહેશ કરુણામય શૂલપાણે
ગૌરીપતે પશુપતે પશુપાશનાશિન્ ।
કાશીપતે કરુણયા જગદેતદેક-
સ્ત્વંહંસિ પાસિ વિદધાસિ મહેશ્વરોઽસિ

ત્વત્તો જગદ્ભવતિ દેવ ભવ સ્મરારે
ત્વય્યેવ તિષ્ઠતિ જગન્મૃડ વિશ્વનાથ ।
ત્વય્યેવ ગચ્છતિ લયં જગદેતદીશ
લિઙ્ગાત્મકે હર ચરાચરવિશ્વરૂપિન્

ઇતિ શ્રીમત્પરમહંસપરિવ્રાજકાચાર્યસ્ય શ્રીગોવિન્દભગવત્પૂજ્યપાદશિષ્યસ્ય શ્રીમચ્છંકરભગવતઃ કૃતૌ વેદસારશિવસ્તોત્રં સંપૂર્ણમ્ ।