સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 7.300

॥ ઈશ્વર ઉવાચ ॥ ॥
તસ્યૈવોત્તરદિગ્ભાગે કિઞ્ચિદ્વાયવ્યસંસ્થિતમ્ ॥
સંગાલેશ્વરનામાસ્તિ સર્વપાતકનાશનમ્

તત્ર બ્રહ્મા ચ વિષ્ણુશ્ચ લિંગસ્યારાધનોદ્યતૌ ॥
શક્રશ્ચૈવ મહાતેજા લિંગં પૂજિતવાન્પ્રિયે

વરુણો ધનદશ્ચૈવ ધર્મરાજોઽથ પાવકઃ ॥
આદિત્યૈર્વસુભિશ્ચૈવ લોકપાલૈઃ સમંતતઃ

આરાધિતં મહાલિંગં સંગાલેશ્વરનામભૃત્ ॥
પૂજયિત્વા તુ તે સર્વે દૃષ્ટ્વા માહાત્મ્યમુત્તમમ્

ઊચુશ્ચ સહસા દેવિ પરમાનંદસંયુતાઃ ॥
દેવાનાં નિવહૈર્યસ્માત્સમાગત્ય પ્રતિષ્ઠિતમ્ ॥
સંગાલેશ્વરનામાસ્ય ભવિષ્યતિ ધરાતલે

સંગાલેશ્વરનામાનં પૂજયિષ્યંતિ માનવાઃ ॥
ન તેષામન્વયે કશ્ચિન્નિર્ધનઃ સંભવિષ્યતિ

ગોસહસ્રસ્ય દત્તસ્ય કુરુક્ષેત્રે ચ યત્ફલમ્ ॥
તત્ફલં સમવાપ્નોતિ સંગાલેશ્વરદર્શનાત્

અમાવાસ્યાં ચ સંપ્રાપ્ય સ્નાનં કૃત્વા વિધાનતઃ ॥
યઃ કરોતિ નરઃ શ્રાદ્ધં પિતૄણાં રોષવર્જિતઃ ॥
પિતરસ્તસ્ય તૃપ્યંતિ યાવદાભૂતસંપ્લવમ્

અર્ધક્રોશં ચ તત્ક્ષેત્રં સમંતાત્પરિમણ્ડલમ્ ॥
સર્વકામપ્રદં નૃણાં સર્વપાતકનાશનમ્

અસ્મિન્ક્ષેત્રે મહાદેવિ જીવા ઉત્તમમધ્યમાઃ ॥
કાલેન નિધનં પ્રાપ્તાસ્તેઽપિ યાંતિ પરાં ગતિમ્

।
ગૃહીત્વાનશનં યે તુ પ્રાણાંસ્ત્યક્ષ્યંતિ માનવાઃ ॥
નિશ્ચયં તે મહાદેવિ લીયંતે પરમેશ્વરે

ગવા હતા દ્વિજહતા યે ચ વૈ દંષ્ટ્રિભિર્હતા॥
આત્મનો ઘાતકા યે તુ સર્પદષ્ટાશ્ચ યે મૃતાઃ

શય્યાયાં વિગતપ્રાણા યે ચ શૌચવિવર્જિતાઃ ॥
અસ્મિંસ્તીર્થે મહાપુણ્યે અપુનર્ભવદાયકે

દત્તૈઃ ષોડશભિઃ શ્રાદ્ધૈર્વૃષોત્સર્ગે કૃતે પુનઃ ॥
વિધિવદ્ભોજિતૈર્વિપ્રૈર્ભવેન્મુક્તિર્ન સંશયઃ

એવમુક્ત્વા સુરાઃ સર્વે ગતવંતસ્ત્રિવિષ્ટપમ્

સંગાલેશ્વરમાહાત્મ્યં સંક્ષેપાત્કથિતં તવ ॥
શ્રુતં હરતિ પાપાનિ દુઃખશોકાંસ્તથૈવ ચ

ઇતિ શ્રીસ્કાંદે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં સપ્તમે પ્રભાસખંડે પ્રથમે પ્રભાસક્ષેત્રમાહાત્મ્યે સંગાલેશ્વરમાહાત્મ્યવર્ણનંનામ ત્રિશતતમોઽધ્યાયઃ