સ્કંદ પુરાણ · અધ્યાય 5.104

શ્રીમાર્કણ્ડેય ઉવાચ -
તતો ગચ્છેન્મહીપાલં સૌવર્ણશિલમુત્તમમ્ ।
પ્રખ્યાતમુત્તરે કૂલે સર્વપાપક્ષયંકરમ્

સમન્તાચ્છતપાતેન મુનિસઙ્ઘૈઃ પુરા કૃતમ્ ।
રેવાયાં દુર્લભં સ્થાનં સઙ્ગમસ્ય સમીપતઃ

વિભક્તં હસ્તમાત્રં ચ પુણ્યક્ષેત્રં નરાધિપ ।
સુવર્ણશિલકે સ્નાત્વા પૂજયિત્વા મહેશ્વરમ્

નત્વા તુ ભાસ્કરં દેવં હોતવ્યં ચ હુતાશને ।
બિલ્વેનાજ્યવિમિશ્રેણ બિલ્વપત્રૈરથાપિ વા

પ્રીયતાં મે જગન્નાથો વ્યાધિર્નશ્યતુ મે ધ્રુવમ્ ।
દ્વિજાય કાઞ્ચને દત્તે યત્ફલં તચ્છૃણુષ્વ મે

બહુસ્વર્ણસ્ય યત્પ્રોક્તં યાગસ્ય ફલમુત્તમમ્ ।
તથાસૌ લભતે સર્વં કાઞ્ચનં યઃ પ્રયચ્છતિ

તેન દાનેન પૂતાત્મા મૃતઃ સ્વર્ગમવાપ્નુયાત્ ।
રુદ્રસ્યાનુચરસ્તાવદ્યાવદિન્દ્રાશ્ચતુર્દશ

તતઃ સ્વર્ગાવતીર્ણસ્તુ જાયતે વિશદે કુલે ।
ધનધાન્યસમોપેતઃ પુનઃ સ્મરતિ તજ્જલમ્

॥ ઇતિ શ્રીસ્કાન્દે મહાપુરાણ એકાશીતિસાહસ્ર્યાં સંહિતાયાં પઞ્ચમ આવન્ત્યખણ્ડે રેવાખણ્ડે સુવર્ણશિલાતીર્થમાહાત્મ્યવર્ણનં નામ ચતુરધિકશતતમોઽધ્યાયઃ ॥