પરાત્રિંશિકા (ટીકા સહિત) · શ્લોક 21 -7

કાલાગ્નિમ્ આદિતઃ કૃત્વા માયાન્તમ્ બ્રહ્મદેહગમ્
શિવો વિશ્વાદ્યનન્તાન્તઃ પરં શક્તિત્રયં મતમ્ ॥

તદન્તર્ વર્તિ યત્ કિંચિચ્ છુદ્ધમાર્ગે વ્યવસ્થિતમ્
અણુર્ વિશુદ્ધમ્ અચિરાદ્ ઐશ્વરં જ્ઞાનમ્ અશ્નુતે ॥

તચ્ચોદકઃ શિવો જ્ઞેયઃ સર્વજ્ઞઃ પરમેશ્વરઃ
સર્વગો નિર્મલઃ સ્વચ્છસ્ તૃપ્તઃ સ્વાયતનઃ શુચિઃ ॥

યથા ન્યગ્રોધબીજસ્થઃ શક્તિરૂપો મહાદ્રુમઃ
તથા હૃદયબીજસ્થં જગદ્ એતચ્ ચરાચરમ્ ॥

એવં યો વેત્તિ તત્ત્વેન તસ્ય નિર્વાણગામિની
દીક્ષા ભવત્ય્ અસંદિગ્ધા તિલાજ્યાહુતિવર્જિતા ॥

મૂર્ધ્નિ વક્ત્રે ચ હૃદયે ગુહ્યે મૂર્તૌ તથૈવ ચ
ન્યાસં ક્ર્ત્વા શિખાં બદ્ધ્વા સપ્તવિંશતિમન્ત્રિતામ્ ॥

એકૈકં તુ દિશાં બન્ધં દશાનામ્ અપિ યોજયેત્
તાલત્રયમ્ પુરા દત્ત્વા સશબ્દં વિઘ્નશાન્તયે ॥

શિખાસંખ્યાભિજપ્તેન તોયેનાભ્યુક્ષયેત્ તતઃ
પુષ્પાદિકં ક્રમાત્ સર્વં લિઙ્ગે વા સ્થણ્ડિલે ઽથવા ॥

ચતુર્દશાભિજપ્તેન પુષ્પેણાસનકલ્પના
તત્ર સૃષ્ટિં યજેદ્ વીરઃ પુનર્ એવાસનં તતઃ ॥

સૃષ્ટિં તુ સમ્પુટીકૃત્ય પશ્ચાદ્ યજનમ્ આરભેત્
સર્વતત્ત્વસુસમ્પૂર્ણામ્ સર્વાભરણભૂષિતામ્ ॥

યજેદ્ દેવીં મહેશાનીં સપ્તવિંશતિમન્ત્રિતામ્
તતઃ સુગન્ધિપુષ્પૈસ્ તુ યથાશક્ત્યા સમર્ચયેત્ ॥

પૂજયેત્ પરયા ભક્ત્યા આત્મનં ચ નિવેદયેત્
એવં યજનમ્ આખ્યાતમ્ અગ્નિકાર્યે ઽપ્ય્ અયં વિધિઃ ॥

કૃતપૂજાવિધિઃ સમ્યક્ સ્મરન્ બીજં પ્રસિદ્ધ્યતિ

યત્રાન્તર્ અખિલં ભાતિ યચ્ ચ સર્વત્ર ભાસતે ।
સ્ફુરત્તૈવ હિ સા હ્ય્ એકા હૃદયં પરમં બુધા ॥

રાસભી વડવા વાપિ સ્વં જગજ્ જન્મધામ યત્ ।
સમકાલં વિકાસ્યૈવ સંકોચ્ય હૃદિ હૃષ્યતિ ॥

તથોભયમહાનન્દસૌષુમ્નહૃદયાન્તરે ।
સ્પન્દમાનમ્ ઉપાસીત હૃદયં સૃષ્ટિલક્ષણમ્ ॥

ધ્યાયન્ સ્મરન્ પ્રવિમૃશન્ કુર્વન્ વા યત્ર કુત્રચિત્ ।
વિશ્રાન્તિમ્ એતિ યસ્માચ્ ચ પ્રોલ્લસેદ્ ધૃદયં તુ તત્ ॥

તદ્ એકમ્ એવ યત્રૈતજ્ જ્ઞાનં વૈકલ્પિકં પરમ્ ।
તત્ત્વાનિ ભુવનાભોગાઃ શિવાદિપશુમાતરઃ ॥

સ્વં સ્વં વિચિત્રમ્ એવાન્તઃસ્વરૂપં પારમાર્થિકમ્ ।
ચિત્રીકુર્વન્ત એષન્તિ તાં ચિત્રં સંવિદં પરામ્ ॥

દશાદ્રવ્યક્રિયાસ્થાનજ્ઞાનાદિષ્વ્ અપિ સર્વશઃ ।
અશઙ્કયૈવ સંક્રામઃ પૂજાસ્ય સતતોદિતા ॥