નારાયણીય · અધ્યાય 12.100
અગ્રે પશ્યામિ તેજો નિબિડતરકલાયાવલીલોભનીયં
પીયૂષાપ્લાવિતોઽહં તદનુ તદુદરે દિવ્યકૈશોરવેષમ્ ।
તારુણ્યારમ્ભરમ્યં પરમસુખરસાસ્વાદરોમાઞ્ચિતાઙ્ગૈ-
રાવીતં નારદાદ્યૈવિલસદુપનિષત્સુન્દરીમણ્ડલૈશ્ચ ॥
નીલાભં કુઞ્ચિતાગ્રં ઘનમમલતરં સંયતં ચારુભઙ્ગ્યા
રત્નોત્તંસાભિરામં વલયિતમુદયચ્ચન્દ્રકૈઃ પિઞ્છજાલૈઃ ।
મન્દારસ્રઙ્નિવીતં તવ પૃથુકબરીભારમાલોકયેઽહં
સ્નિગ્ધશ્ચેતોર્ધ્વપુણ્ડ્રામપિ ચ સુલલિતાં ફાલબાલેન્દુવીથીમ્ ॥
હૃદ્યં પૂર્ણાનુકમ્પાર્ણવમૃદુલહરીચઞ્ચલભ્રૂવિલાસૈ-
રાનીલસ્નિગ્ધપક્ષ્માવલિપરિલસિતં નેત્રયુગ્મં વિભો! તે ।
સાન્દ્રચ્છાયં વિશાલારુણકમલદલાકારમામુગ્ધતારં
કારુણ્યાલોકલીલાશિશિરિતભુવનં ક્ષિપ્યતાં મય્યનાથે ॥
ઉત્તુઙ્ગોલ્લાસિનાસં હરિમણિમુકુરપ્રોલ્લસદ્ગણ્ડપાલી-
વ્યાલોલત્ય્કર્ણપાશાઞ્ચિતમકરમણીકુણ્ડલદ્વન્દ્વદીપ્રમ્ ।
ઉન્મીલદ્દન્તપઙ્ક્તિસ્ફુરદરુણતરચ્છાયબિમ્બાધરાન્તઃ-
પ્રીતિપ્રસ્યન્દિમન્દસ્મિતશિશિરતરં વક્ત્રમુદ્ભાસતાં મે ॥
બાહુદ્વન્દ્વેન રત્નોજ્જ્વલવલયભૃતા શોણપાણિપ્રવાલે-
નોપાત્તાં વેણુનાલીં પ્રસૃતનખમયૂખાઙ્ગુલીસઙ્ગશારામ્ ।
કૃત્વા વક્ત્રારવિન્દ્રે સુમધુરવિકસદ્રાગમુદ્ભાવ્યમાનૈઃ
શબ્દબ્રહ્મામૃતૈસ્ત્વં શિશિરિતભુવનૈઃ સિઞ્ચ મે કર્ણવીથીમ્ ॥
ઉત્સર્પત્કૌસ્તુભશ્રૂતતિભિરરુણિતં કોમલં કણ્ઠદેશં
વક્ષઃ શ્રીવત્સરમ્યં તરલતરસમુદ્દીપ્રહારપ્રતાનમ્ ।
નાનાવર્ણપ્રસૂનાવલિકિસલયિનીં વન્યમાલાં વિલોલ-
લ્લોલમ્બાં લમ્બમાનામુરસિ તવ તથા ભાવયે રત્નમાલામ્ ॥
અઙ્ગે પઞ્ચાઙ્કરાગૈરતિશયવિકસત્સૌરભાકૃષ્ટલોકં
લીનાનેકત્રિલોકીવિતતિમપિ કૃશાં બિભ્રતં મધ્યવલ્લીમ્ ।
શક્રાશ્મન્યસ્તતપ્તોજ્જ્વલકનકનિભં પીતચેલં દધાનં
ધ્યાયામિ દીપ્તરશ્મિસ્ફુટમણિરશનાકિઙ્ગિણીમણ્ડિતં ત્વામ્ ॥
ઊરૂ ચારૂ તવોરૂ ઘનમસૃણરુચૌ ચિત્તચોરૌ રમાયા
વિશ્વક્ષોભં વિશઙ્ક્ય ધ્રુવમનિશમુભૌ પીતચેલાવૃતાઙ્ગૌ ।
આનમ્રાણાં પુરસ્તાન્ન્યસનધૃતસમસ્તાર્થપાલીસમુદ્ગ-
ચ્છાયાં જાનુદ્વિયં ચ ક્રમપૃથુલમનોજ્ઞે ચ જઙ્ઘે નિષેવે ॥
મઞ્જીરં મઞ્જુનાદૈરિવ પદભજનં શ્રેય ઇત્યાલપન્તં
પાદાગ્રં ભ્રાન્તિમજ્જત્પ્રણતજનમનોમન્દરોદ્ધારકૂર્મમ્ ।
ઉત્તુઙ્ગાતામ્રરાજન્નખરહિમકરજ્યોત્સ્નયા ચાશ્રિતાનાં
સન્તાપધ્વાન્તહત્ત્રીં તતિમનુકલયે મઙ્ગલામઙ્ગુલીનામ્ ॥
યોગીન્દ્રાણાં ત્વદઙ્ગેષ્વધિકસુમધુરં મુક્તિભાજાં નિવાસો
ભક્તાનાં કામવર્ષદ્યુતરુકિસલયં નાથ! તે પાદમૂલમ્ ।
નિત્યં ચિત્તસ્થિતં મે પવનપુરપતે! કૃષ્ણ! કારુણ્યસિન્ધો!
હૃત્વા નિઃશેષતાપાન્ પ્રદિશતુ પરમાનન્દસન્દોહલક્ષ્મીમ્ ॥
અજ્ઞાત્વા તે મહત્ત્વં યદિહ નિગદિતં વિશ્વનાથ! ક્ષમેથાઃ
સ્તોત્રં ચૈતત્ સહસ્રોત્તરમધિકતરં ત્વત્પ્ર્સાદાય ભૂયાત્ ।
દ્વેધા નારાયણીયં શ્રુતિષુ ચ જનુષા સ્તુત્યતાવર્ણનેન
સ્ફીતં લીલાવતારૈરિદમિહ કુરુતામાયુરારોગ્યસૌખ્યમ્
મૂળ પાઠ: Nārāyaṇīya · Data entry n.n. · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0