અથર્વવેદ · અધ્યાય 5.30

આવતસ્ત આવતઃ પરાવતસ્ત આવતઃ ।
ઇહૈવ ભવ મા નુ ગા મા પૂર્વાન્ અનુ ગાઃ પિતૄન્ અસું બધ્નામિ તે દૃઢમ્

યત્ત્વાભિચેરુઃ પુરુષઃ સ્વો યદરણો જનઃ ।
ઉન્મોચનપ્રમોચને ઉભે વાચા વદામિ તે

યદ્દુદ્રોહિથ શેપિષે સ્ત્રિયૈ પુંસે અચિત્ત્યા ।
ઉન્મોચનપ્રમોચને ઉભે વાચા વદામિ તે

યતેનસો માતૃકૃતાચ્છેષે પિતૃકૃતાચ્ચ યત્।
ઉન્મોચનપ્રમોચને ઉભે વાચા વદામિ તે

યત્તે માતા યત્તે પિતા જમિર્ભ્રાતા ચ સર્જતઃ ।
પ્રત્યક્સેવસ્વ ભેષજં જરદષ્ટિં કૃણોમિ ત્વા

ઇહૈધિ પુરુષ સર્વેણ મનસા સહ ।
દૂતૌ યમસ્ય માનુ ગા અધિ જીવપુરા ઇહિ

અનુહૂતઃ પુનરેહિ વિદ્વાન્ ઉદયનં પથઃ ।
આરોહણમાક્રમણં જીવતોજીવતોઽયનમ્

મા બિભેર્ન મરિષ્યસિ જરદષ્ટિં કૃણોમિ ત્વા ।
નિરવોચમહં યક્ષ્મમઙ્ગેભ્યો અઙ્ગજ્વરં તવ

અઙ્ગભેદો અઙ્ગજ્વરો યશ્ચ તે હૃદયામયઃ ।
યક્ષ્મઃ શ્યેન ઇવ પ્રાપપ્તદ્વચા સાઢઃ પરસ્તરામ્

ઋષી બોધપ્રતીબોધાવસ્વપ્નો યશ્ચ જાગૃવિઃ ।
તૌ તે પ્રાણસ્ય ગોપ્તારૌ દિવા નક્તં ચ જાગૃતામ્

અયમગ્નિરુપસદ્ય ઇહ સૂર્ય ઉદેતુ તે ।
ઉદેહિ મૃત્યોર્ગમ્ભીરાત્કૃષ્ણાચ્ચિત્તમસસ્પરિ

નમો યમાય નમો અસ્તુ મૃત્યવે નમઃ પિતૃભ્ય ઉત યે નયન્તિ ।
ઉત્પારણસ્ય યો વેદ તમગ્નિં પુરો દધેઽસ્મા અરિષ્ટતાતયે

ઐતુ પ્રાણ ઐતુ મન ઐતુ ચક્ષુરથો બલમ્ ।
શરીરમસ્ય સં વિદાં તત્પદ્ભ્યાં પ્રતિ તિષ્ઠતુ

પ્રાણેનાગ્ને ચક્ષુષા સં સૃજેમં સમીરય તન્વા સં બલેન ।
વેત્થામૃતસ્ય મા નુ ગાન્ મા નુ ભૂમિગૃહો ભુવત્

મા તે પ્રાણ ઉપ દસન્ મો અપાનોઽપિ ધાયિ તે ।
સૂર્યસ્ત્વાધિપતિર્મૃત્યોરુદાયચ્છતુ રશ્મિભિઃ

ઇયમન્તર્વદતિ જિહ્વા બદ્ધા પનિષ્પદા ।
ત્વયા યક્ષ્મં નિરવોચં શતં રોપીશ્ચ તક્મનઃ

અયં લોકઃ પ્રિયતમો દેવાનામપરાજિતઃ ।
યસ્મૈ ત્વમિહ મૃત્યવે દિષ્ટઃ પુરુષ જજ્ઞિષે ।
સ ચ ત્વાનુ હ્વયામસિ મા પુરા જરસો મૃથાઃ