અથર્વવેદ · અધ્યાય 5.13

5.13
દદિર્હિ મહ્યં વરુણો દિવઃ કવિર્વચોભિરુગ્રૈર્નિ રિણામિ તે વિષમ્ ।
ખાતમખાતમુત સક્તમગ્રભમિરેવ ધન્વન્ નિ જજાસ તે વિષમ્

યત્તે અપોદકં વિષં તત્ત એતાસ્વગ્રભમ્ ।
ગૃહ્ણામિ તે મધ્યમમુત્તમં રસમુતાવમં ભિયસા નેશદાદુ તે

વૃષા મે રવો નભસા ન તન્યતુરુગ્રેણ તે વચસા બાધ આદુ તે ।
અહં તમસ્ય નૃભિરગ્રભં રસં તમસ ઇવ જ્યોતિરુદેતુ સૂર્યઃ

ચક્ષુષા તે ચક્ષુર્હન્મિ વિષેણ હન્મિ તે વિષમ્ ।
અહે મ્રિયસ્વ મા જીવીઃ પ્રત્યગભ્યેતુ ત્વા વિષમ્

કૈરાત પૃશ્ન ઉપતૃણ્ય બભ્ર આ મે શૃણુતાસિતા અલીકાઃ ।
મા મે સખ્યુઃ સ્તામાનમપિ ષ્ઠાતાશ્રાવયન્તો નિ વિષે રમધ્વમ્

અસિતસ્ય તૈમાતસ્ય બભ્રોરપોદકસ્ય ચ ।
સાત્રાસાહસ્યાહં મન્યોરવ જ્યામિવ ધન્વનો વિ મુઞ્ચામિ રથામિવ

આલિગી ચ વિલિગી ચ પિતા ચ માતા ચ ।
વિદ્મ વઃ સર્વતો બન્ધ્વરસાઃ કિં કરિષ્યથ

ઉરુગૂલાયા દુહિતા જાતા દાસ્યસિક્ન્યા ।
પ્રતઙ્કં દદ્રુષીણાં સર્વાસામરસં વિષમ્

કર્ણા શ્વાવિત્તદબ્રવીદ્ગિરેરવચરન્તિકા ।
યાઃ કાશ્ચેમાઃ ખનિત્રિમાસ્તાસામરસતમં વિષમ્

તાબુવં ન તાબુવં ન ઘેત્ત્વમસિ તાબુવમ્ ।
તાબુવેનારસં વિષમ્

તસ્તુવં ન તસ્તુવં ન ઘેત્ત્વમસિ તસ્તુવમ્ ।
તસ્તુવેનારસં વિષમ્