અથર્વવેદ · અધ્યાય 4.9

4.૯
એહિ જીવં ત્રાયમાણં પર્વતસ્યાસ્યક્ષ્યમ્ ।
વિશ્વેભિર્દેવૈર્દત્તં પરિધિર્જીવનાય કમ્

પરિપાણં પુરુષાણાં પરિપાણં ગવામસિ ।
અશ્વાનામર્વતાં પરિપાણાય તસ્થિષે

ઉતાસિ પરિપાણં યાતુજમ્ભનમાઞ્જન ।
ઉતામૃતસ્ય ત્વં વેત્થાથો અસિ જીવભોજનમથો હરિતભેષજમ્

યસ્યાઞ્જન પ્રસર્પસ્યઙ્ગમઙ્ગં પરુષ્પરુઃ ।
તતો યક્ષ્મં વિ બાધસ ઉગ્રો મધ્યમશીરિવ

નૈનં પ્રાપ્નોતિ શપથો ન કૃત્યા નાભિશોચનમ્ ।
નૈનં વિષ્કન્ધમશ્નુતે યસ્ત્વા બિભર્ત્યાઞ્જન

અસન્મન્ત્રાદ્દુષ્વપ્ન્યાદ્દુષ્કૃતાચ્છમલાદુત ।
દુર્હાર્દશ્ચક્ષુષો ઘોરાત્તસ્માન્ નઃ પાહ્યાઞ્જન

ઇદં વિદ્વાન્ આઞ્જન સત્યં વક્ષ્યામિ નાનૃતમ્ ।
સનેયમશ્વં ગામહમાત્માનં તવ પૂરુષ

ત્રયો દાસા આઞ્જનસ્ય તક્મા બલાસ આદહિઃ ।
વર્ષિષ્ઠઃ પર્વતાનાં ત્રિકકુન્ નામ તે પિતા

યદાઞ્જનં ત્રૈકકુદં જાતં હિમવતસ્પરિ ।
યાતૂંશ્ચ સર્વાઞ્જમ્ભયત્સર્વાશ્ચ યાતુધાન્યઃ

યદિ વાસિ ત્રૈકકુદં યદિ યામુનમુચ્યસે ।
ઉભે તે ભદ્રે નામ્ની તાભ્યાં નઃ પાહ્યાઞ્જન