અથર્વવેદ · અધ્યાય 4.27

મરુતાં મન્વે અધિ મે બ્રુવન્તુ પ્રેમં વાજં વાજસાતે અવન્તુ ।
આશૂન્ ઇવ સુયમાન્ અહ્વ ઊતયે તે નો મુઞ્ચન્ત્વંહસઃ

ઉત્સમક્ષિતં વ્યચન્તિ યે સદા ય આસિઞ્ચન્તિ રસમોષધીષુ ।
પુરો દધે મરુતઃ પૃશ્નિમાતૄંસ્તે નો મુઞ્ચન્ત્વંહસઃ

પયો ધેનૂનાં રસમોષધીનાં જવમર્વતાં કવયો ય ઇન્વથ ।
શગ્મા ભવન્તુ મરુતો નઃ સ્યોનાસ્તે નો મુઞ્ચન્ત્વંહસઃ

અપઃ સમુદ્રાદ્દિવમુદ્વહન્તિ દિવસ્પૃથિવીમભિ યે સૃજન્તિ ।
યે અદ્ભિરીશાના મરુતશ્ચરન્તિ તે નો મુઞ્ચન્ત્વંહસઃ

યે કીલાલેન તર્પયન્તિ યે ઘૃતેન યે વા વયો મેદસા સંસૃજન્તિ ।
યે અદ્ભિરીશાના મરુતો વર્ષયન્તિ તે નો મુઞ્ચન્ત્વંહસઃ

યદીદિદં મરુતો મારુતેન યદિ દેવા દૈવ્યેનેદૃગાર ।
યૂયમીશિધ્વે વસવસ્તસ્ય નિષ્કૃતેસ્તે નો મુઞ્ચન્ત્વંહસઃ

તિગ્મમનીકં વિદિતં સહસ્વન્ મારુતં શર્ધઃ પૃતનાસૂગ્રમ્ ।
સ્તૌમિ મરુતો નાથિતો જોહવીમિ તે નો મુઞ્ચન્ત્વંહસઃ