અથર્વવેદ · અધ્યાય 20.87

અધ્વર્યવોઽરુણં દુગ્ધમંશું જુહોતન વૃષભાય ક્ષિતીનામ્ ।
ગૌરાદ્વેદીયામવપાનમિન્દ્રો વિશ્વાહેદ્યાતિ સુતસોમમિચ્છન્

યદ્દધિષે પ્રદિવિ ચાર્વન્નં દિવેદિવે પીતિમિદસ્ય વક્ષિ ।
ઉત હૃદોત મનસા જુષાણ ઉશન્ન્ ઇન્દ્ર પ્રસ્થિતાન્ પાહિ સોમાન્

જજ્ઞાનઃ સોમં સહસે પપાથ પ્ર તે માતા મહિમાનમુવાચ ।
એન્દ્ર પપ્રાથોર્વન્તરિક્ષં યુધા દેવેભ્યો વરિવશ્ચકર્થ

યદ્યોધયા મહતો મન્યમાનાન્ સાક્ષામ તાન્ બાહુભિઃ શાશદાનાન્ ।
યદ્વા નૃભિર્વૃત ઇન્દ્રાભિયુધ્યાસ્તં ત્વયાજિં સૌશ્રવસં જયેમ

પ્રેન્દ્રસ્ય વોચં પ્રથમા કૃતાનિ પ્ર નૂતના મઘવા યા ચકાર ।
યદેદદેવીરસહિષ્ટ માયા અથાભવત્કેવલઃ સોમો અસ્ય

તવેદં વિશ્વમભિતઃ પશવ્યં યત્પશ્યસિ ચક્ષસા સૂર્યસ્ય ।
ગવામસિ ગોપતિરેક ઇન્દ્ર ભક્ષીમહિ તે પ્રયતસ્ય વસ્વઃ

બૃહસ્પતે યુવમિન્દ્રશ્ચ વસ્વો દિવ્યસ્યેશાથે ઉત પાર્થિવસ્ય ।
ધત્તં રયિં સ્તુવતે કીરયે ચિદ્યૂયં પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ