અથર્વવેદ · અધ્યાય 20.37

યસ્તિગ્મશૃઙ્ગો વૃષભો ન ભીમઃ એકઃ કૃષ્ટીશ્ચ્યવયતિ પ્ર વિશ્વાઃ ।
યઃ શશ્વતો અદાશુષો ગયસ્ય પ્રયન્તાસિ સુષ્વિતરાય વેદઃ

ત્વં હ ત્યદિન્દ્ર કુત્સમાવઃ શુશ્રૂષમાણસ્તન્વા સમર્યે ।
દાસં યચ્શુષ્ણં કુયવં ન્યસ્મા અરન્ધય આર્જુનેયાય શિક્ષન્

ત્વં ધૃષ્ણો ધૃષતા વીતહવ્યં પ્રાવો વિશ્વાભિરૂતિભિઃ સુદાસમ્ ।
પ્ર પૌરુકુત્સિં ત્રસદસ્યુમાવઃ ક્ષેત્રસાતા વૃત્રહત્યેષુ પૂરુમ્

ત્વં નૃભિર્નૃમણો દેવવીતૌ ભૂરીણિ વૃત્રા હર્યશ્વ હંસિ ।
ત્વં નિ દસ્યું ચુમુરિં ધુનિં ચાસ્વાપયો દભીતયે સુહન્તુ

તવ ચ્યૌત્નાનિ વજ્રહસ્ત તાનિ નવ યત્પુરો નવતિં ચ સદ્યઃ ।
નિવેશને શતતમાવિવેષીરહં ચ વૃત્રં નમુચિમુતાહન્

સના તા ત ઇન્દ્ર ભોજનાનિ રાતહવ્યાય દાશુષે સુદાસે ।
વૃષ્ણે તે હરી વૃષણા યુનજ્મિ વ્યન્તુ બ્રહ્માણિ પુરુશાક વાજમ્

મા તે અસ્યાં સહસાવન્ પરિષ્ટાવઘાય ભૂમ હરિવઃ પરાદૌ ।
ત્રાયસ્વ નોઽવૃકેભિર્વરૂથૈસ્તવ પ્રિયાસઃ સૂરિષુ સ્યામ

પ્રિયાસ ઇત્તે મઘવન્ન્ અભિષ્ટૌ નરો મદેમ શરણે સખાયઃ ।
નિ તુર્વશં નિ યાદ્વં શિશીહ્યતિથિગ્વાય શંસ્યં કરિષ્યન્

સદ્યશ્ચિન્ નુ તે મઘવન્ન્ અભિષ્ટૌ નરઃ શંસન્ત્યુક્થશાસ ઉક્થા ।
યે તે હવેભિર્વિ પણીંરદાશન્ન્ અસ્માન્ વૃણીષ્વ યુજ્યાય તસ્મૈ

એતે સ્તોમા નરાં નૃતમ તુભ્યમસ્મદ્ર્યઞ્ચો દદતો મઘાનિ ।
તેષામિન્દ્ર વૃત્રહત્યે શિવો ભૂઃ સખા ચ શૂરોઽવિતા ચ નૃણામ્

નૂ ઇન્દ્ર શૂર સ્તવમાન ઊતી બ્રહ્મજૂતસ્તન્વા વાવૃધસ્વ ।
ઉપ નો વાજાન્ મિમીહ્યુપ સ્તીન્ યૂયં પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ