અથર્વવેદ · અધ્યાય 20.17

અચ્છા મ ઇન્દ્રં મતયઃ સ્વર્વિદઃ સધ્રીચીર્વિશ્વા ઉશતીરનૂષત ।
પરિ ષ્વજન્તે જનયો યથા પતિં મર્યં ન શુન્ધ્યું મઘવાનમૂતયે

ન ઘા ત્વદ્રિગપ વેતિ મે મનસ્ત્વે ઇત્કામં પુરુહૂત શિશ્રય ।
રાજેવ દસ્મ નિ ષદોઽધિ બર્હિષ્યસ્મિન્ત્સુ સોમેઽવપાનમસ્તુ તે

વિષૂવૃદિન્દ્રો અમતેરુત ક્ષુધઃ સ ઇદ્રાયો મઘવા વસ્વ ઈશતે ।
તસ્યેદિમે પ્રવણે સપ્ત સિન્ધવો વયો વર્ધન્તિ વૃષભસ્ય શુષ્મિણઃ

વયો ન વૃક્ષં સુપલાશમાસદન્ત્સોમાસ ઇન્દ્રં મન્દિનશ્ચમૂષદઃ ।
પ્રૈષામનીકં શવસા દવિદ્યુતદ્વિદત્સ્વર્મનવે જ્યોતિરાર્યમ્

કૃતં ન શ્વઘ્ની વિ ચિનોતિ દેવને સંવર્ગં યન્ મઘવા સૂર્યં જયત્।
ન તત્તે અન્યો અનુ વીર્યં શકન્ ન પુરાણો મઘવન્ નોત નૂતનઃ

વિશંવિશં મઘવા પર્યશાયત જનાનાં ધેના અવચાકશદ્વૃષા ।
યસ્યાહ શક્રઃ સવનેષુ રણ્યતિ સ તીવ્રૈઃ સોમૈઃ સહતે પૃતન્યતઃ

આપો ન સિન્ધુમભિ યત્સમક્ષરન્ત્સોમાસ ઇન્દ્રં કુલ્યા ઇવ હ્રદમ્ ।
વર્ધન્તિ વિપ્રા મહો અસ્ય સાદને યવં ન વૃષ્ટિર્દિવ્યેન દાનુના

વૃષા ન ક્રુદ્ધઃ પતયદ્રજઃસ્વા યો અર્યપત્નીરકૃણોદિમા અપઃ ।
સ સુન્વતે મઘવા જીરદાનવેઽવિન્દજ્જ્યોતિર્મનવે હવિષ્મતે

ઉજ્જાયતાં પરશુ જ્યોતિષા સહ ભૂયા ઋતસ્ય સુદુઘા પુરાણવત્।
વિ રોચતામરુષો ભાનુના શુચિઃ સ્વર્ન શુક્રં શુશુચીત સત્પતિઃ

ગોભિષ્ટરેમામતિં દુરેવાં યવેન ક્ષુધં પુરુહૂત વિશ્વામ્ ।
વયં રાજભિઃ પ્રથમા ધનાન્યસ્માકેન વૃજનેના જયેમ

બૃહસ્પતિર્નઃ પરિ પાતુ પશ્ચાદુતોત્તરસ્માદધરાદઘાયોઃ ।
ઇન્દ્રઃ પુરસ્તાદુત મધ્યતો નઃ સખા સખિભ્યઃ વરિવઃ કૃણોતુ

બૃહસ્પતે યુવમિન્દ્રશ્ચ વસ્વો દિવ્યસ્યેશાથે ઉત પાર્થિવસ્ય ।
ધત્તં રયિં સ્તુવતે કીરયે ચિદ્યૂયં પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ