અથર્વવેદ · અધ્યાય 20.15

પ્ર મંહિષ્ઠાય બૃહતે બૃહદ્રયે સત્યશુષ્માય તવસે મતિં ભરે ।
અપામિવ પ્રવણે યસ્ય દુર્ધરં રાધો વિશ્વાયુ શવસે અપાવૃતમ્

અધ તે વિશ્વમનુ હાસદિષ્ટય આપો નિમ્નેવ સવના હવિષ્મતઃ ।
યત્પર્વતે ન સમશીત હર્યત ઇન્દ્રસ્ય વજ્રઃ શ્નથિતા હિરણ્યયઃ

અસ્મૈ ભીમાય નમસા સમધ્વર ઉષો ન શુભ્ર આ ભરા પનીયસે ।
યસ્ય ધામ શ્રવસે નામેન્દ્રિયં જ્યોતિરકારિ હરિતો નાયસે

ઇમે ત ઇન્દ્ર તે વયં પુરુષ્ટુત યે ત્વારભ્ય ચરામસિ પ્રભૂવસો ।
નહિ ત્વદન્યો ગિર્વણો ગિરઃ સધત્ક્ષોણીરિવ પ્રતિ નો હર્ય તદ્વચઃ

ભૂરિ ત ઇન્દ્ર વીર્યં તવ સ્મસ્યસ્ય સ્તોતુર્મઘવન્ કામમા પૃણ ।
અનુ તે દ્યૌર્બૃહતી વીર્યં મમ ઇયં ચ તે પૃથિવી નેમ ઓજસે

ત્વં તમિન્દ્ર પર્વતં મહામુરું વજ્રેણ વજ્રિન્ પર્વશશ્ચકર્તિથ ।
અવાસૃજો નિવૃતાઃ સર્તવા અપઃ સત્રા વિશ્વં દધિષે કેવલં સહઃ