અથર્વવેદ · અધ્યાય 20.143

તં વાં રથં વયમદ્યા હુવેમ પૃથુજ્રયમશ્વિના સંગતિં ગોઃ ।
યઃ સૂર્યાં વહતિ વન્ધુરાયુર્ગિર્વાહસં પુરુતમં વસૂયુમ્

યુવં શ્રિયમશ્વિના દેવતા તાં દિવો નપાતા વનથઃ શચીભિઃ ।
યુવોર્વપુરભિ પૃક્ષઃ સચન્તે વહન્તિ યત્કકુહાસો રથે વામ્

કો વામદ્યા કરતે રાતહવ્ય ઊતયે વા સુતપેયાય વાર્કૈઃ ।
ઋતસ્ય વા વનુષે પૂર્વ્યાય નમો યેમાનો અશ્વિના વવર્તત્

હિરણ્યયેન પુરુભૂ રથેનેમં યજ્ઞં નાસત્યોપ યાતમ્ ।
પિબાથ ઇન્ મધુનઃ સોમ્યસ્ય દધથો રત્નં વિધતે જનાય

આ નો યાતં દિવો અચ્છ પૃથિવ્યા હિરણ્યયેન સુવૃતા રથેન ।
મા વામન્યે નિ યમન્ દેવયન્તઃ સં યદ્દદે નાભિઃ પૂર્વ્યા વામ્

નૂ નો રયિં પુરુવીરં બૃહન્તં દસ્રા મિમાથામુભયેષ્વસ્મે ।
નરો યદ્વામશ્વિના સ્તોમમાવન્ત્સધસ્તુતિમાજમીલ્હાસો અગ્મન્

ઇહેહ યદ્વાં સમના પપૃક્ષે સેયમસ્મે સુમતિર્વાજરત્ના ।
ઉરુષ્યતં જરિતારં યુવં હ શ્રિતઃ કામો નાસત્યા યુવદ્રિક્

મધુમતીરોષધીર્દ્યાવ આપો મધુમન્ નો ભવત્વન્તરિક્ષમ્ ।
ક્ષેત્રસ્ય પતિર્મધુમાન્ નો અસ્ત્વરિષ્યન્તો અન્વેનં ચરેમ

પનાય્યં તદશ્વિના કૃતં વાં વૃષભો દિવો રજસઃ પૃથિવ્યાઃ ।
સહસ્રં શંસા ઉત યે ગવિષ્ટૌ સર્વામિત્તામુપ યાતા પિબધ્યૈ