અથર્વવેદ · અધ્યાય 2.35
યે ભક્ષયન્તો ન વસૂન્યાનૃધુર્યાન્ અગ્નયો અન્વતપ્યન્ત ધિષ્ણ્યાઃ ।
યા તેષામવયા દુરિષ્ટિઃ સ્વિષ્ટિં નસ્તાં કૃણવદ્વિશ્વકર્મા
યજ્ઞપતિમૃષયઃ એનસાહુર્નિર્ભક્તં પ્રજા અનુતપ્યમાનમ્ ।
મથવ્યાન્ત્સ્તોકાન્ અપ યાન્ રરાધ સં નષ્ટેભિઃ સૃજતુ વિશ્વકર્મા
અદાન્યાન્ત્સોમપાન્ મન્યમાનો યજ્ઞસ્ય વિદ્વાન્ત્સમયે ન ધીરઃ ।
યદેનશ્ચકૃવાન્ બદ્ધ એષ તં વિશ્વકર્મન્ પ્ર મુઞ્ચા સ્વસ્તયે
ઘોરા ઋષયો નમો અસ્ત્વેભ્યશ્ચક્ષુર્યદેષાં મનસશ્ચ સત્યમ્ ।
બૃહસ્પતયે મહિષ દ્યુમન્ન્ નમો વિશ્વકર્મન્ નમસ્તે પાહ્યસ્માન્
યજ્ઞસ્ય ચક્ષુઃ પ્રભૃતિર્મુખં ચ વાચા શ્રોત્રેણ મનસા જુહોમિ ।
ઇમં યજ્ઞં વિતતં વિશ્વકર્મણા દેવા યન્તુ સુમનસ્યમાનાઃ
મૂળ પાઠ: atharvavedaḥ · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0