મઞ્જુશ્રીનામસંગીતિ · શ્લોક 161-*5

અભવોદ્ભવ નમસ્ તુભ્યં નમસ્ તે બુદ્ધસંભવ
ગગનોદ્ભવ નમસ્ તુભ્યં નમસ્ તે જ્ઞાનસંભવ ॥

માયાજાલ નમસ્ તુભ્યં નમસ્ તે બુદ્ધનાટક
નમસ્ તે સર્વસર્વેભ્યો જ્ઞાનકાય નમો ઽસ્તુ તે ॥

અથ વજ્રધરઃ શ્રીમાન્ હૃષ્ટતુષ્ટઃ કૃતાઞ્જલિઃ
પ્રણમ્ય નાથં સંબુદ્ધં ભગવન્તં તથાગતં ॥

અન્યૈશ્ ચ બહુભિર્ નાથૈર્ ગુહ્યેન્દ્રૈર્ વજ્રપાણિભિઃ
સ સાર્દ્ધં ક્રોધરાજાનૈઃ પ્રોવાચોચ્ચૈર્ ઇદં વચઃ ॥

અનુમોદામહે નાથ સાધુ સાધુ સુભાષિતમ્
કૃતો ઽસ્માકં મહાન્ અર્થઃ સમ્યક્સંબોધિપ્રાપકઃ ॥

જગતશ્ ચાપ્ય્ આનાથસ્ય વિમુક્તિફલકાઙ્ક્ષિણઃ
શ્રેયો માર્ગો વિશુદ્ધો ઽયં માયાજાલનયોદિતઃ ॥

ગમ્ભીરોદારવૈપુલ્યો મહાર્થો જગદર્થકૃત્
બુદ્ધાનાં વિષયો હ્ય્ એષ સમ્યક્સંબુદ્ધભાષિતઃ ॥